خلف وعده دولت در ترمیم دستمزدها؛ سقوط معیشت کارگران و بن‌بست نامه‌نگاری‌ها

اتحاد کارگران ||| وعده ی دولت برای ترمیم دستمزد کارگران در شهریور ۱۴۰۵، متناسب با افزایش تورم و هزینه‌های زندگی، عملاً به فراموشی سپرده شده است. نه‌تنها خبری از افزایش مجدّد حقوق نیست، بلکه وزارت کار از تشکیل کمیته مزد خودداری کرده، جلسات شورای عالی کار را متوقف ساخته و نامه‌های نمایندگان کارگری را نیز بی‌پاسخ گذاشته است.


محسن باقری، عضو گروه کارگری شورای عالی کار، در گفت‌وگو با ایلنا تأکید کرده که دولت حتی حاضر نیست رسماً درباره دلایل مخالفت با افزایش دستمزد توضیح دهد. به گفته ی او، ظاهراً احمد میدری، وزیر کار، از پیگیری ترمیم حقوق‌ها منصرف شده و کارگران همچنان از سرنوشت وعده‌های دولت بی‌خبرند.

اما این خلف وعده بار دیگر یک واقعیت اساسی را آشکار می‌کند: مبارزه برای مزد شایسته و متناسب با هزینه ی واقعی زندگی را نمی‌توان به وعده‌های دولت، فراکسیون کارگری شورای عالی کار، تشکل‌های زرد و سیاهِ شبه‌حاکمیتی، نامه‌نگاری‌ها و امید بستن به احکام و داوری‌های بی‌حاصل دیوان عدالت اداری واگذار کرد.

تا زمانی که کارگران نتوانند بر پایه مطالبات بی‌واسطه ی خود، ظرفیت خودسازمان‌یابی و مبارزه ی متحد و سراسری را گسترش دهند و مطالبه ی مزد شایسته را به مبارزه‌ای عمومی برای تأمین معاش و حفظ کرامت نیروی کار و عرصه‌ای مهم از رویارویی طبقاتی با حاکمیت و کارفرمایان تبدیل کنند، نتیجه وعده‌های بی‌سرانجام و پیگیری‌های اداری چیزی جز تداوم فرودستی و گسترش فقر نخواهد بود.

تجمع کارگران گروه ملی فولاد داخل کارخانه

سقوط ارزش نیروی کار را نه وعده‌های دولتی، بلکه تنها مبارزه متحد، مستقل و متشکل خود کارگران می‌تواند متوقف کند.


نظر شما در مورد این نوشته چیست؟