اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| شکست جنگ تجاوزکارانه آمریکا در برابر ایران، مساله عقب نشینی این کشور یا حفظ موضع تعرضی در مذاکرات پاکستان در فضای پس از آتش بس شکننده را به کانون توجه تبدیل کرده بود. شکست مذاکرات پاکستان و بن بستی که ایجاد شد، در متن تداوم آتش بس شکننده در فضای تعلیق، ایده تعرض برای پایان دادن به بن بست را در میان جنگ طلبان آمریکایی مطرح کرد. فضای رسانه ای دوباره با خبرهایی درباره ی از سرگیری قریب الوقوع بمباران های هوایی آمریکا و اسرائیل به ایران همراه شد. اکنون معلوم شده است که جمهوری اسلامی هم رویکرد مشابهی در پیش گرفته است.
بر اساس آن چه که در متن پاسخ چهارده بندی تهران به عنوان نقشه ی راه خاتمه جنگ با آمریکا به طرف پاکستانی ارائه شده، آمده «تضمین عدم تجاوز نظامی، خروج نیروهای آمریکا از منطقه، رفع محاصره دریایی، آزادسازی داراییهای بلوکهشده، پرداخت غرامت، لغو تحریمها، پایان جنگ در همه جبههها از جمله لبنان و سازوکار جدید تنگه هرمز» مورد نظر تهران است. بعلاوه در حالی که واشینگتن خواستار آتشبس دو ماهه شده بود، تهران تاکید کرده موضوع باید ظرف سی روز تعیین تکلیف شود.
محورهای پیشنهادات ایران و تعیین ضرب العجل یک ماهه نشان می دهد که جمهوری اسلامی قصد دارد ناکامی نظامی آمریکا در جنگ تجاوزکارانه اش با همراهی اسرائیل علیه ایران را به پیروزی دیپلماتیک خود تبدیل کند و این کار را هم با رویکردی تعرضی پیگیری می کند. در واقع بر اساس این رویکرد، ترامپ قرار است به بدتر از برجام هم قانع شود. این رویکرد را سازمان اطلاعات سپاه، در توئیتی که منتشر کرده به دقت توصیف کرده و نوشته است:
«ضرب العجل ایران علیه محاصره به پنتاگون، تغییر لحن چین، روسیه و اروپا علیه واشنگتن، نامه انفعالی ترامپ به کنگره، و پذیرش شروط مذاکراتی ایران یک معنا بیشتر ندارد: ترامپ باید بین عملیات غیرممکن یا توافق بد با جمهوری اسلامی ایران انتخاب کند. فضای تصمیم گیری محدود شده.»
این رویکرد تقابلی و زبان ضرب العجل و «یا جنگ یا تسلیم» که آشکارا از هر دو سوی منازعه به تناوب بهره برداری می شود، احتمال بازگشت به جنگ را بالا می برد و هزینه مستقیم آن را مردم با جان و ویرانی خانه و کاشانه و آوارگی، بیکاری و فقر، همچنین نابودی فزاینده تر زیرساخت های کشور می دهند.
تداوم تنش، تحریم و ناامنی مسیرهای انرژی و محاصره دریایی را تقویت میکند و نتیجهاش افزایش تورم، بیکاری و کاهش بیشتر قدرت خرید است. بالاتر رفتن قیمت دلار از یکصد و هشتاد و هشت هزار تومان در روزهای اخیر یک نمونه مشخص از پیامدهای سیاست مرگبار و ماجراجویانه جنگ جنگ تا پیروزی است.
دوگانهسازی «پیروزی کامل یا توافق بد» با حذف راه کارهای فوری کاهش تنش، اصل بازسازی را هم تعلیق می کند و منابعی را که باید صرف بازسازی، احیای خدمات عمومی و جبران خسارت مردم شود از اولویت خارج ساخته و در خدمت تشدید تقابل قرار می دهد.
رویکرد جنگ طلبانه کنونی، عامل افزایش کنترلهای امنیتی در داخل کشور، بسیج فاشیستی عوامل سرکوبگر به بهانه خطر تجاوز خارجی تحت پوشش حمایت مردمی و جانفدایی، افزایش اعدام مخالفان و معترضان حکومت به عنوان وابستگان «دشمن» و توجیه ادامه انسداد اینترنت بین المللی است.
یک شنبه سیزدهم اردیبهشت هزار و چهارصد و پنج
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه