دو ویژگی اصلی بازسازی مراکز مسکونی ویران شده!

اتحاد کارگران انقلابی ایران: اگرچه خطر بازگشت جنگ و بمباران های هوایی بیشتر همچنان بر سر کشورمان سایه افکنده و آتش بس شکننده با بن بست مذاکرات گره خورده است؛ و اگر چه جنگ طلبان در هر دو سو در تلاش از سرگیری جنگ به بهانه دستیابی به هدف های حداکثری یا جبران ناکامی جنگ چهل روزه هستند، اما تداوم همین وضعیت تعلیقی، برخی الزامات کلیدی پسا جنگ، خاصه در زمینه بازسازی مراکز مسکونی ویران شده را برجسته تر کرده است.

مردمی که خانه هایشان ویران شده و مراکزی که آسیب دیده اند، نمی توانند همچنان آوارگی را تحمل کنند. بی تردید با شعارهای شبانه حامیان حکومت در میادین هم بازسازی، عملی نمی شود. واکنش حاکمیت به الزام بازسازی مراکز ویران شده مسکونی، دو ویژگی مهم را نشان می دهد: سلب عاملیّت مطلق از مردمی که خانه هایشان ویران شده یا آسیب دیده؛ بازسازی بر اساس کمترین هزینه از بودجه دولت. ترکیب این دو ویژگی راهکاری را در کانون توجه دولت گذاشته که سوداگری شهری و رانت خواری و دلالی را دامن می زند و تاب آوری شهری در میانه بحران ها را از آنچه هست ضعیف تر می کند.

در حالی که براساس برآوردهای رسمی، حدود صد هزار واحد مسکونی، تجاری و اداری در جریان جنگ اخیر آسیب دیده و دو تا سه هزار واحد به‌طور کامل نیازمند تخریب و نوسازی هستند، دولت در نظر دارد از طریق اعطای تراکم شناور، هزینه‌های بازسازی را تأمین کند. این در حالی است که اعطای تراکم شناور برای تأمین مالی بازسازی، خلاف قانون درآمدهای پایدار و در تضاد با سیاست تمرکززدایی است. بعلاوه جبران خسارت املاک آسیب‌دیده وظیفه مستقیم دولت است و نباید به شهرداری‌ها و ابزارهایی مثل تراکم‌فروشی واگذار شود.

بلندمرتبه سازی در کلانشهرها عامل کاهش تاب آوری شهری است زیرا افزایش تراکم، در شرایط جنگی موجب افزایش تخریب، انسداد معابر و دشواری امدادرسانی می‌شود؛ به‌ویژه با محدودیت امکانات آتش‌نشانی برای ساختمان‌های بلند که هم اکنون در سطح شش طبقه محدود است.

بعلاوه تامین مالیه بازسازی از طریق تراکم فروشی و انداختن تمام بار آن بر دوش شهرداری ها، چنانچه تجارب گذشته نشان می دهد عامل تشدید رانت و فساد و ویژه خواری در شهرداری ها می شود.

مردمی که جنگ خانه هایشان را ویران کرده است خواستار آن هستند که به جای درآمیختن بازسازی مسکن با سوداگری شهری، منابعی مانند درآمدهای نفتی ناشی از جنگ، عوارض امنیتی تنگه هرمز و فروش زمین‌های دولتی جایگزین تراکم‌فروشی شوند. تراکم‌فروشی نه‌تنها راه‌حل بازسازی نیست، بلکه با تضعیف تاب‌آوری و تشدید نابرابری، بحران شهری را عمیق‌تر می‌کند.

آتش بس شکننده، ویرانی زیرساخت ها، و مطالبات مزد و حقوق بگیران در آستانه ی روز جهانی کارگر

بیان دیدگاه