اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| روز جهانی کارگر امسال در حالی از راه می رسد که با آتش بس شکننده موجود و بن بست در مذاکرات صلح، هر لحظه امکان ازسرگیری حملات نظامی و بمباران ها وجود دارد و وضعیت کارگران و مزدبگیران کشور بشدت دشوار و تحمل ناپذیر شده است. حدود چهارمیلیون نفر در جنگ بیکار شده اند که با خانواده هایشان حدود شانزده میلیون نفر را تشکیل می دهند.
ویرانی زیرساخت های کشور و تعطیلی شهرک های صنعتی، زمینه اخراج گسترده کارگران را فراهم آورده است، رژیم در زمینه دستمزدها، تشدید حقوق های معوقه به بهانه شرایط جنگی، کمک هزینه های معیشتی، افزایش میزان کالابرگ، بودجه بازسازی ویرانی های محیط کار و مناطق مسکونی، به جای اقدامات فوری، اضطراری و موثر، به وعده درمانی و حرف های توخالی و دهان پر کن رو آورده و به جای باز کردن اینترنت بین المللی و استیفای حق عمومی مردم در دسترسی به اطلاعات، به فروش این حق به صاحبان سرمایه و دارایی یعنی به سیاست اینترنت طبقاتی پرداخته و اشتغال صدها هزار نفر را از این طریق نابود کرده است. پا به پای جنگی که جمهوری اسلامی برای بقای خویش با بسیج همه منابع و امکانات کشور با آمریکا و اسراییل صورت داده و اکنون با بن بست مذاکرات برای دور دیگری خود را آماده کرده است، جنگ با معیشت و منزلت نیروی رنج و کار جامعه از سوی این رژیم ادامه یافته و پیگیری شده است.
هزینه بقای جمهوری اسلامی تاکنون ویرانی زیرساخت های ایران، فروپاشی زندگی کارگران، اخراج های گسترده و سونامی بیکاری بوده است. بدون هیچ تردید جنگی که آمریکا و اسرائیل علیه ایران و نابودی زیرساخت های بهداشتی، آموزشی، صنایع فولاد و پتروشیمی، نیروگاهها، پل ها و مراکز مسکونی مردم راه انداخته اند و با کشتن کودکان و غیرنظامیان پیگیری کرده اند، تبهکارانه و تجاوزکارانه است، اما به موازات آن جمهوری اسلامی هم جنگ بقای خود را با نابودی هر چه بیشتر حقوق و آزادی های پایه ای شهروندی اکثریت مردم، سرکوب ها و اعدام های گسترده، تحمیل تاریکی و خاموشی دیجیتال به اکثریت مردم، و انهدام معیشت و اشتغال کارگران و زحمتکشان پیش برده است.
بدون شکل گیری یک صلح پایدار، امکان احیای واقعی جنبش های بزرگ اجتماعی و مطالباتی در کشور ما پدیدار نخواهد شد و بسیچ شبه فاشیستی حامیان متوهم رژیم در خیابان ها و میادین، سرکوبگری بیشتر و تقویت نظامیگری و خودکامگی باندهای امنیتی جایگزین آن خواهد شد.
شرط احیای مسیرِ عاملیت جنبش های مستقل طبقاتی، مدنی و شهروندی برقراری صلح بادوام است. از این رو محکومیت جنگ افروزان و حامیان جنگ و کشتار در هر دو سوی جنگ و نیروهای نیابتی و چهره های نمایندگی آنها در حاکمیت و اپوزیسیون، و دفاع از صلح پایدار مطالبه ی مهم اکثریت مردم ایران است. جنبش کارگری ایران خواهان تداوم آتش بس، توافق بر سر پایان جنگ بر پایه حفاظت از منافع اکثریت مردم و برقراری صلح پایدار است.
افزایش روزانه ی تورم دمار از روزگار مزد و حقوق بگیران درآورده است. عدم ابلاغ افزایش شصت درصدی دستمزدها در فروردین ماه، عملا میلیونها کارگر را از این افزایش دستمزد محروم کرد. افزایش دستمزد منطبق با نرخ تورم مطالبه ی دیگر ماست
شرایط جنگی، بیکاری را شدت داده است. آسیب دیدن مراکز تولیدی، عدم امنیت و خطر مورد تهاجم قرار گرفتن این مراکز، کمبود مواد اولیه، و سوء استفاده ی کارفرمایان از این شرایط، به اخراج گسترده ی کارگران دامن زده است. عدم پرداخت حق بیمه ی کارگران توسط کارفرمایان، کارگران اخراجی را از دسترسی به بیمه بیکاری محروم کرده و شرایط برای ادامه زندگی خانواده ی آنها را بسیار مشکل ساخته است. مطالبه ی ما بازسازی صنایع، تضمین اشتغال، ممنوع کردن اخراج کارگران به بهانه ی آسیب جنگ و کسادی بازار، پرداخت بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی، و پرداخت بیمه بیکاری به بیکاران است
توجیه بسته ماندن اینترنت به بهانه شرایط جنگی و مقابله با حملات سایبری آمریکا و اسرائیل به زیرساخت های دیجیتال ایران، در حالی صورت گرفته است که بزرگ ترین حملات سایبری به شبکه بانکی ایران در شرایط قطع اینترنت انجام شده است. اینترنت بین المللی باید به سرعت و بدون هیچ عذر و بهانه ای بازشود؛ امکان دسترسی کم هزینه ی عموم مردم به اطلاعات و اخبار با اینترنت باز و بی سانسور، مطالبه ی دیگر ماست. همنچنین مشاغلی که تاکنون با انسداد اینترنت از بین رفته اند باید مورد حمایت مالی قرار بگیرند. بیکاران اقتصاد ویران شده دیجیتال ایران باید بیمه بیکاری دریافت کنند.
جمهوری اسلامی با برقراری سیستم اخذ عوارض از آبراه تنگه هرمز برای حمل و نقل دریایی، در کنار افزایش میزان فروش نفت به قیمت بالاتر در صدد تقویت مالیه خود در مسیر ادامه جنگ است. پشت صحنه بخشی از مشاجرات و دسته بندی های درون و حاشیه حاکمیت بر سر ادامه جنگ یا از سر گیری مذاکرات با هدف دستیابی به صلح و عبور از شکنندگی آتش بس، کنترل این مالیه و اولویت های مصرف آن است. در حالی که بزرگ ترین قربانیان این جنگ اکثریت مردم هستند، بازسازی واحدهای تولیدی آسیب دیده از جنگ، گسترش اقلام کالابرگ و افزایش میزان آن برای دهک های پائین درآمدی و پرداخت بیمه بیکاری از اولویت های مهم مصرف این دارایی هاست.
تجربه تلخ جنبش کارگری و ماهیت دیکتاتوری حاکم جای هیچ تردیدی نمی گذارد که هیچ یک از مطالبات کنونی جنبش کارگری از سوی رژیم عملی نخواهد شد مگر این که فشار موثری بر آنها وارد شود. در غیاب تشکل نمی توان به شیوه ای موثر مطالبه گری کرد و پیروز شد. ایجاد تشکل مستقل از نان شب برای ما مهّم تر است. ما تا وقتی تشکل مستقلِ خود را نداشته باشیم، دیگران سرنوشت ما را تعیین می کنند. گسترش همگرایی و همسویی نیروها و فعالین کارگری با بهره جویی از همه امکانات موجود و سازماندهی همیاری راهی برای هم افزایی، ارتقاء تاب آوری و تقویتِ جریان مطالبه گری در وضعیت موجود است.
سه شنبه نهم اردیبهشت هزار و چهارصد و پنج
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه