ائتلاف خیابان و کارخانه؛ چگونه اتحادیه‌های کارگری اعتراضات اروپا را هدایت می‌کنند

دیار یاران آزادی ||| در روزهای اخیر (اواخر اکتبر ۲۰۲۶)، موج گسترده‌ای از اعتراضات  چندین کشور اروپایی از جمله فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، بلژیک و آلبانی را فراگرفته است که محرک اصلی آن بحران هزینه مسکن، گرانی سوخت و انرژی، تورم شدید، دستمزدهای پایین و کاهش بودجه خدمات عمومی و آموزشی است. این تظاهرات که در ابتدا توسط جنبش‌های دانشجویی و نسل جوان -نسل زِد- آغاز شد، اکنون به یک ابراز نارضایتی عمومی همه‌جانبه تبدیل شده است.

تقریبا در تمام این کشورهای اروپایی، احزاب چپ و اتحادیه‌های کارگری نقش مهمّی در اعتصاب و اعتراضات، و به طور مشخص در سازماندهی جنبش خیابان داشته اند. با ورود اتحادیه‌های کارگری به میدان، اعتراضات خیابانی هفته‌های اخیر در اروپا اکنون در حال تبدیل شدن به موجی از اعتصابات سراسری در بخش های حیاتی اقتصادی و خدماتی است. این اتحادیه‌ها تلاش می‌کنند تا با فلج کردن شبکه‌های حمل‌ونقل و خدمات عمومی، دولت‌ها را مجبور به عقب‌نشینی از بودجه‌های انقباضی و پذیرش افزایش دستمزدها کنند.

اتحادیه‌ها توانستند مطالبات محدود اولیه دانشجویان -مانند شرایط بد مدارس و دانشگاه‌ها- را با شکایات گسترده‌ترِ طبقه کارگر، آتش‌نشانان و بخش‌های خدمات عمومی در مورد دستمزدها، تورم و هزینه‌های بالای زندگی پیوند بزنند و یک جبهه متحد ایجاد کنند.

دولت فرانسه خود را برای اعتراضات روز شنبه ی آینده آماده می کند
اتحادیه‌های کارگری در بروکسل به دلیل وضعیت اضطراری در خدمات عمومی، به خیابان‌ها آمدند


تعیین ضرب العجل های بزرگ؛ فراخوان برای اعتصابات سراسری و تشدید فشار

اتحادیه‌های کارگری با اعلام ناامیدی از گفتگو با دولت‌ها، فراخوان‌های بزرگی را برای تظاهرات در شنبه آینده (۳۱ اکتبر)  و یک اعتصاب سراسری و همه‌جانبه برای ۵ نوامبر صادر کرده‌اند تا چرخ‌های اقتصادی را برای عقب‌نشینی دولت‌ها متوقف کنند.

نقش احزاب چپ (بهره‌برداری سیاسی و دوقطبی‌سازی)
رهبران احزاب چپ رادیکال و سوسیالیست (مانند اولیویه فور در فرانسه ) با حمایت از جوانان معترض، دولت‌های میانه و راست‌گرا را مسئول مستقیم این بحران اقتصادی و اجتماعی معرفی می‌کنند.


کارزار انتخاباتی و مقابله با راست افراطی

با توجه به نزدیکی دوره‌های انتخاباتی در کشورهایی مانند فرانسه، احزاب چپ (از جمله فرانسه نافرمان، حزب کمونیست و سبزها) از خیابان‌ها به عنوان اهرم فشار سیاسی استفاده می‌کنند. آن‌ها هم‌زمان تجمعاتی را علیه محدودیت‌های دولتی و همچنین برای خنثی کردن موج‌سواری تبلیغاتی احزاب راست افراطی، که مهاجران را عامل ناآرامی‌ها می‌دانند، سازمان‌دهی کرده‌اند.

چهارشنبه ششم آبان هزار و چهارصد و پنج


مبارزات کارگری در سراسر جهان

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟