اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| گویا پس از کُلی رفت و برگشت مجوز توسعه ی میدان نفتی سهراب را صادر کردند. توسعه ی میدان نفتی سهراب در بخش شمالی تالاب هورالعظیم -آخرین بخش آبدار تالاب- زیستگاهِ اصلی جانوران و گیاهان تالاب را مورد تهاجم قرار خواهد داد. سهراب پنجمین میدان نفتی مستقر در تالاب خواهد بود که قرار است عملیات اکتشاف و بهره‌برداری در آن انجام شود.
پس از سال‌ها مقاومت و مخالفت فعالین زیست محیطی مستقل، مجوز زیست‌محیطی! توسعه ی میدان نفتی سهراب را صادر کردند. به ادعای مسئولان شرکت مهندسی و توسعه نفت، این مجوز حاصل سال‌ها بررسی کارشناسی، اعمال الزامات سخت‌گیرانه، جانمایی محوطه‌های سرچاهی در مجاورت جاده‌های موجود و استفاده از شبکه‌های برق زیرزمینی بوده است.
علیرغم این ادعا، منتقدان و کارشناسان مستقل ارزیابی اثرات زیست‌محیطی بر این باورند که کیفیت مطالعات ارزیابی در این پروژه پایین بوده و فعالیت‌های صنعتی سنگین، نشت احتمالی مواد نفتی، تردد ماشین‌آلات و ایجاد آلودگی صوتی و نوری در آخرین پناهگاه حیات وحش و پرندگان مهاجر هورالعظیم، معنای دیگری جز شلیک تیر خلاص به پیکر نیمه‌جان این تالاب ندارد.
فعالین مستقل محیط زیست می گویند عملکرد پروژه‌های نفتی پیشین در بخش‌های دیگر هورالعظیم نشان داده که عموماً تعهدات و الزامات زیست‌محیطی روی کاغذ باقی مانده و خشک شدن آبراهه‌ها، پاره شدن زنجیره اکولوژیک و بحران‌های گرد و غبار یا آتش‌سوزی‌های وسیع در تالاب را به دنبال داشته است.
هورالعظیم نقش کلیدی در تعدیل آب‌وهوا، معیشت بومیان منطقه، صیادان، دامداران، و مهار ریزگردها دارد و ورود صنعت نفت به بکرترین بخش آن، تعادل شکننده باقی‌مانده را کاملاً به هم می‌زند.
شبکه اطلاع رسانی نفت و انرژی (شانا) با تاکید به اینکه با توسعه ی این میدان هزار شغل تولید می کنند و تولید روزانه میدان به سی هزار بشکه نفت در روز افزایش خواهد یافت و در نهایت اینکه بیش از نیمی از تجهیزات مورد نیاز برای ساخت نیروگاه داخلی خواهد بود از صدور مجوز برای اجرائی کردن این پروژه خبر داده است.
جانمائی غلط صنایع در یکصد سال گذشته یکی از دلایل اصلی تخریب محیط زیست در کشور ما بوده است. ایجاد کارخانجات فولاد در اصفهانِ بی آب، ایجاد و توسعه میادین نفتی در هورالعظیم، صدور مجوز معدن کاوی در مناطق حفاظت شده حیات وحش و گیاهی، صدور مجوز چاه های عمیق در مسیر رودهای منتهی به دریاچه های داخلی، و قنوات، و تخلیه زباله های شهری و صنعتی در جنگل ها و در حواشی رودخانه ها از جمله ی پروژه هائی بوده اند که بیشترین تخریب محیط زیست را دامن زده اند.
تجربیات مردمان در کشورهای مختلف برای مقابله موثر و روزانه با تهاجم به زیست بوم مردمان، آب ها، جنگل ها، حیات وحش و مناطق بکر؛ تقویت حضور مستقل و تاثیرگذار مردمان بومی و ساکن این مناطق، تقویت نهادها و تشکل های مستقل و مردمی مدافع محیط زیست، و تقویت همیاری و همکاری این نهادها با مردم بومی و همه ی آن دیگرانی که قربانیان اصلی تهاجم سرمایه به محیط زیست هستند، بوده است.
در دراز مدت هم چاره دیگری جز حضور مستقیم مردم در تصمیم سازی ها و نظارت بر اجرای مصوبات وجود ندارد. برای مقابله با تهاجم جهانی حامیان سود و سرمایه به حق زندگی و معیشت و سلامت مردم هم مقابله متحد مردمان کشورهای جهان چشم اندازی است که نشانه هائی از آن هم اینک هم در گوشه گوشه ی این کُره ی مورد تهاجم قرار گرفته شده، دیده می شود.
شنبه دوّم آبان ماه 1405
نظر شما در مورد این نوشته چیست؟