اتحاد کارگران انقلابی ایران

صادق افروز ||| ترانه ی علیدوستی در مراسم تشییع جنازه ی پدرش در شیرودی (امجدیه) -که روزگاری در این استادیوم هنرنمایی می کرد- خطاب به خبرنگاران گفت: بالاخره من هم آمدم امجدیه.

این استادیوم تا قبل از آغاز جنگ ایران و عراق، -بر گرفته از صاحب زمینی که آن را فروخته بود- امجدیه نام داشت. همان استادیومی که زنان فرصت حضور در آن را نداشتند.

ترانه متولد دهه ی شصت است. نسلی از دختران که اجازه حضور در استادیوم های فوتبال برای تماشای مسابقات مردان را نداشتند.

یکی از نمود‌های مراسم تشییع و ختم حمید علیدوستی همزیستی بوده است. حضور مردم از جمله سلبریتی‌ها و شهروندان در یک مراسم سنتی، آیینی با پوشش‌های انتخابی و عقاید مختلف در مکان‌های ورزشی (استادیوم) و مذهبی (مسجد) بار دیگر نشان داد این کشور راهی جز همزیستی مسالمت آمیز دیدگاه‌ها و سلایق گوناگون را ندارد. برگزاریِ بدون هیچ مشکل و حاشیه‌ ی این مراسم اتفاقا ثابت کرد اکثریت مردم به این همزیستی رسیده و با آن همراهی می‌کنند.

امّا همچنان هستند افرادی که تصور می‌کنند همزیستی قشر‌های گوناگون مردم برای آنها خطرناک است و هرطور شده باید با آن مقابله کنند. حالا اگر این وسط پای فردی مثل ترانه علیدوستی هم وسط باشد، که سابقه فعالیت‌های اجتماعی و کنشگری‌های سیاسی داشته چه بهتر! می‌توانند با یک تیر دو نشان بزنند. هم ترانه علیدوستی سوگوار را ببرند گوشه رینگ هم عطشِ جنجال‌سازی‌شان را ارضاء کنند!