این اعتراضات که از نوامبر ۲۰۲۴ به دنبال فروپاشی مرگبار سایبان ایستگاه راه‌آهن نووی ساد آغاز شده بود، در آستانه انتخابات پارلمانی ۲۵ اکتبر به اوج خود رسیده و خیابان‌های بلگراد را به تسخیر ده‌ها هزار معترض خشمگین درآورده است. این تظاهرات عظیم که با محوریت نسل زد، تشکل‌های دانشجویی و ائتلاف مخالفان (فهرست دانشجویان) هدایت می‌شود، خواستار کناره‌گیری کامل الکساندر ووچیچ، مرد قدرتمند سیاسی این کشور است.
ریشه‌ها و سیر تحول ناآرامی‌ها
جرقه اولیه (نوامبر ۲۰۲۴): ریزش سایبان بتنی ایستگاه قطار شهر نووی ساد که توسط یک کنسرسیوم چینی بازسازی شده بود، به مرگ ۱۶ نفر منجر شد. این فاجعه ناگهانی، خشم عمومی را نسبت به فساد ساختاری و معاملات پشت‌پرده برانگیخت.
سقوط دولت (ژانویه ۲۰۲۵): پس از سه ماه اعتراضات مداوم و فلج‌کننده، میلوش ووچویچ، نخست‌وزیر وقت صربستان ناچار به استعفا شد. رئیس‌جمهور ووچیچ برای مهار بحران وعده عفو دانشجویان و تغییر کابینه را داد، اما اعتراضات متوقف نشد.
وضعیت کنونی در آستانه انتخابات (اکتبر ۲۰۲۶)
در روزهای منتهی به انتخابات ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶، پایتخت صربستان شاهد سیل خروشان معترضان است:
مهندسی رسانه‌ای و استعفای روزنامه‌نگاران: ووچیچ متهم است که با تحت فشار گذاشتن و تغییر مدیریت گروه رسانه‌ای مستقل یونایتدمدیا (به‌ویژه شبکه خبری N1 که اعتراضات دانشجویی را پوشش می‌داد)، سعی در مهندسی افکار عمومی دارد. این اقدام منجر به استعفای دسته‌جمعی روزنامه‌نگاران سرشناس این شبکه شده است
نظر شما در مورد این نوشته چیست؟