گلوریا استاینم یکی از کلیدیترین و تاثیرگذارترین چهرههای موج دوم فمینیسم در آمریکا و جهان بود که جنبش زنان را از یک جریان آکادمیک یا محدود، به یک جنبش فراگیر اجتماعی تبدیل کرد.
استاینم کار خود را با روزنامهنگاری آغاز کرد. یکی از نخستین اقدامات مشهور او در سال ۱۹۶۳، ورود مخفیانه به کلوپ «پلیبوی» نیویورک به عنوان پیشخدمت بود. او پس از آن مقالهای افشاگرانه درباره شرایط کاری سخت، برخوردهای تحقیرآمیز و استثمار زنان در این کلوپها نوشت که توجه جامعه را به خود جلب کرد.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، پوشش خبری نشستهای مربوط به حقوق زنان و تجربه شخصی خودش از تبعیض جنسیتی باعث شد رسماً به یک فعال سیاسی تبدیل شود. مقاله سال ۱۹۶۹ او با عنوان «پس از قدرت سیاه، آزادی زنان» او را به عنوان یکی از رهبران و سخنگویان اصلی جنبش فمینیستی مطرح کرد.
گلوریا استاینم از پیشگامان مبارزه برای قانونیشدن سقط جنین و حق تصمیمگیری زنان بر بدن خود بود و عبارت «آزادی باروری» را در ادبیات سیاسی تثبیت کرد..
او در سال 1972 مجله ی «ام اس» را تأسیس کرد تا اولین نشریه سراسری با مدیریت و تحریریه زنان باشد که به مسائل جدی مانند خشونت خانگی، نابرابری دستمزد و حقوق زنان میپرداخت.
همراه با چهرههایی مانند بتی فریدان و شرلی چیشولم، مجمع سیاسی ملی زنان را برای حمایت از ورود زنان به عرصه سیاست و نمایندگی مجلس پایهگذاری کرد..
به همراه جین فوندا و رابین مورگان، برای افزایش قدرت و دیدهشدن زنان در رسانهها، «مرکز رسانه ی زنان» را تأسیس نمود..
گلوریا دهه ها برای تصویب متمم برابری حقوق در قانون اساسی آمریکا مبارزه کرد تا تبعیض جنسیتی در حقوق و مزایای کاری منع شود.
برخلاف برخی جریانهای فمینیستی وقت، استاینم همواره تاکید داشت که مبارزه با جنسیتزدگی باید با مبارزه با نژادپرستی و طبقاتیبودن جامعه همراه باشد و همکاری نزدیکی با فعالان جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان داشت.
او از پیشگامان حمایت از ازدواج همجنسگرایان، حقوق افراد ترنس، و از مخالفان سرسخت مجازات اعدام و ناقصسازی اندام جنسی زنان بود.
استاینم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورک درگذشت.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه