حدود یک هفته پس از تهدید واشنگتن به اعمال تحریمهای ثانویه علیه کشورهایی که به همکاری اقتصادی با ایران ادامه دهند، نشانههای یک صفبندی تازه در اقتصاد جهانی آشکار شده است. صفبندیای که از همراهی کامل برخی متحدان آمریکا تا مخالفت آشکار یا موضع مستقل برخی قدرتها و کشورهای منطقه را در بر میگیرد.
چین و روسیه با تحریمهای فرامرزی آمریکا مخالفت کرده و بر ادامه راهحل دیپلماتیک تأکید کردهاند.
امارات متحده عربی با تعلیق مبادلات تجاری و مالی با ایران، بیشترین همراهی را با سیاست جدید واشنگتن نشان داده است.
قطر در موضعی متفاوت اعلام کرده است که تحریمهای آمریکا یکجانبه هستند، نه تحریمهای سازمان ملل. دوحه تأکید کرده که اولویتش میانجیگری، بازگشت به مذاکرات، آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز و راهحل دیپلماتیک است و تصمیمهای خود را تابع تحولات منطقه و منافع ملی میداند، نه صرفاً سیاست واشنگتن.
پاکستان نیز برخلاف انتظار واشنگتن، از همراهی با راهبرد فشار حداکثری خودداری کرد. اسلامآباد ضمن تأکید بر ادامه تجارت با ایران در چارچوب توافقهای دوجانبه و حقوق بینالملل، سفر اخیر عاصم منیر به تهران را بخشی از تلاش مستقل پاکستان برای شکستن بنبست نظامی و احیای مسیر دیپلماسی توصیف نمود و گزارشهایی را که این سفر را به درخواست آمریکا میدانست، رد کرد.
اتحادیه اروپا تاکنون از پیوستن رسمی به تحریمهای ثانویه جدید خودداری کرده و همچنان بر مسیر دیپلماسی تأکید دارد.
والاستریت ژورنال، گاردین و لوموند نیز این چرخش را تلاشی برای جایگزین کردن فشار اقتصادی به جای جنگ مستقیم ارزیابی کردهاند؛ هرچند درباره موفقیت آن، بهویژه با توجه به نقش چین و مقاومت برخی بازیگران منطقهای، تردیدهای جدی مطرح کردهاند.
از جنگ مستقیم آمریکا با ایران؛ تا راهکارهای بازآرایی راهبردی در خاورمیانه
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه