صدای مظلومیت و استقامت؛ گزارشی از وضعیت بحرانی بند میثاق زندان لاکان رشت
درود بر تمامی حامیان بینالمللی حقوق بشر و تلاشگران راه لغو مجازات اعدام، با قلبی مالامال از درد اما ارادهای راسخ، این نامه را از سوی خانوادههای زندانیان بند میثاق زندان لاکان رشت به شما که قلبتان برای آزادی و انسانهای دربند میتپد، تقدیم میکنم.
در این مقطع حساس که موج اعدامها بشدت افزایش یافته و چرخهی سرکوب، فقر و تورمِ وحشتناک، جان مبارزان راه آزادی را نشانه رفته است، سکوت جامعه جهانی بیش از پیش آزاردهنده است. در داخل کشور، راهی جز استقامت، پایداری و آمادگی برای هر هزینهای پیش روی ما نیست؛ اما روا نیست که این حجم از ستم، دور از چشم مدافعان حقوق بشر بماند.
عزیزان ما در بند میثاق، شیران در قفسی هستند که از میان طبقه کارگر و از زیر خط فقر، برای احقاق حقوق عموم ملت ایران فریاد برآوردند و اکنون با احکام بیرحمانه اعدام روبهرو شدهاند. آنها نه تنها با حکم مرگ، بلکه روزانه با مرگی تدریجی دستوپنجه نرم میکنند. شیوع بیماریهای صعبالعلاج مانند اماس، صرع، نابینایی و غدد خطرناک در میان زندانیان، نتیجه مستقیم شرایط ضدبشری زندان است؛ از تغذیه فاسد و آب آشامیدنی آلوده گرفته تا نبود نور خورشید، هجوم حشراتی چون ساس و شپش، فقدان دارو و پزشک متخصص، و ممانعت مغرضانه از اعزام بیماران به بیمارستان.
در خارج از زندان نیز، فروپاشی اقتصادی، رمقی برای خانوادهها باقی نگذاشته است. فرزندان خردسال و همسران این زندانیان، زیر بار مخارج سنگین و فشارهای روحی در حال له شدن هستند. تن دادن به این ظلمِ حاکم، هرگز در قاموس ما نمیگنجد. اما برای تداوم این ایستادگی و زنده نگه داشتن آرمانهای آزادیخواهی، به یاری و دستان پر مهر شما مدافعانِ حقِ زندگی نیازمندیم. اجازه ندهید دستان پرتوان عدالت از پرچمداران آن دریغ شود. به امید ایستادن بر فراز قلهی رهایی و آزادی ایران. با احترام و سپاس جمعی از خانوادههای زندانیان بند میثاق زندان لاکان رشت
بیان دیدگاه