اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| آخرین تفاهم نامه میان آمریکا و ایران با میانجیگری قطر و پاکستان هم یک روز پس از رونمایی در بستری از تفسیرهای متعارض و متناقض آمریکا و جمهوری اسلامی گرفتار آمده است. این تفاهم نامه که امیدها را برای پایان دادن به وضعیت تعلیق نه صلح و نه جنگ و کاهش شکنندگی آتش بس با عبور از آن به صلح را افزایش داده بود، به فاصله یک روز خود دچار تعلیق شده و روشن نیست که بتواند بن بست موجود در مذاکرات بین ایران و آمریکا را پایان دهد. دلایل مختلفی وضع کنونی را توضیح می دهد:
بلافاصله پس از اعلام محورهای تفاهم، نئوکان ها و لابی اسرائیل در آمریکا حمله به این طرح را در دستور گذاشتند. نئوکان های مخالف هر نوع مذاکره، عناصر پرواسرائیلی و صهیونیست رسما ترامپ را به باد انتقاد گرفتند که به جای بازگشایی تنگه هرمز با زور و بیرون کشیدن اورانیوم غنی سازی شده از ایران می خواهد به تروریست های ایرانی پول بدهد که موشک های بیشتر و پیشرفته تری تولید کنند و با سرعت بیشتری به سمت تولید سلاح هسته ای بروند. آنها به ترامپ یادآوری می کنند که مفاد اعلام شده تفاهم نامه، شکست آمریکا و پیروزی تهران است. رفتن پای صلح، شکاف در حزب جمهوریخواه آمریکا را گسترش می دهد و موقعیت سیاسی ترامپ را که هم اکنون هم به خاطر دست زدن به جنگ با ایران تضعیف شده بدتر می کند. ادامه وضع فعلی هم با افزایش تدریجی تورم، زیر پای او را بیش از پیش در انتخابات نوامبر خالی می کند.
وضع مشابهی هم در داخل ایران جریان دارد. طیف اصولگرایان افراطی شامل جبهه پایداری و اکثریت مجلس هر گونه مذاکره با آمریکا را خیانت به انقلاب، کشور و خون شهدا می دانند و با طرح مطالبات حداکثری غیر قابل پذیرش از سوی آمریکا، خواستار ادامه جنگ با آمریکا و اسرائیل به هر قیمت هستند. تاثیرگذاری بر افکار عمومی از طریق نفوذ شعارها در تجمعات شبانه حامیان حکومت، حملات تند به افرادی نظیر قالیباف و پزشکیان در سطح رسانه ها، استفاده از صدا و سیما به عنوان تریبون ترویج افکار و آرای افراطی، روش های برخورد این جریان نسبت به گفتگوهای صلح است.
ادامه مخالفت اصولگرایان افراطی با هر نوع مذاکرات صلح در حالی جریان دارد که با وجود همه دشواری ها و موانع عبور از وضعیت تعلیق کنونی، ماندن در برزخ این وضعیت، برای هر سوی منازعه دشوار شده است. ترامپ اگر نتواند راهی برای بیرون آمدن از باتلاق جنگ فرسایشی با ایران و پایان دادن به فشار بر اقتصاد جهانی به خاطر بسته ماندن تنگه هرمز پیدا کند، قطعا با فروپاشی پایگاه اجتماعی خود روبرو خواهد شد و هسته سفت قدرت در ایران اگر نتواند با سرعت کافی از آتش بس شکننده فعلی عبور کند و به صلحی دست پیدا کند که به وضعیت تعلیق پایان دهد، با شورش های گسترده گرسنگان، تهیدستان، بیکاران و فروپاشی کامل اقتصاد روبرو خواهد شد.
با گذشت چهل و هفت روز از آتش بس، بر اساس آمارهای رسمی، تعداد متقاضیان بیمه بیکاری به مرز یک میلیون نفر رسیده، شمار کودکان تحت پوشش طرح حمایت از تغذیه یکصد و شصت تا یکصد و هفتاد هزار کودک در سال گذشته به سیصد هزار کودک در سال جاری رسیده، به گفته رئیس انجمن تولیدکنندگان شیر خشک کودک، صنعت شیرخشک اطفال با مشکل جدی نقدینگی مواجه شده، پرداخت پول خرید تضمینی گندم کشاورزان از سوی دولت به تاخیر افتاده، به تاکید عضو هیات مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده های دام و طیور پرداخت تسهیلات ارزی برای واردات کالای اساسی کاملاً متوقف شده، شمار واحدهای تولیدی لبنیات کشور از هزار و سیصد به سیصد واحد تقلیل یافته؛ در حالی که آسیب های ناشی از جنگ در شماری از واحدهای تولیدی وابسته به صنایع پایه در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی با تاثیرگذاری بر زنجیره تولید، توقف و کاهش ظرفیت تولید و افزایش بیکاری و اخراج کارگران را شتاب داده، افزایش مزد پیش بینی شده برای کارگران در شرایط جنگی با تاخیر پرداخت شده است.
سبد معیشت حداقلی خانوار کارگری به هفتاد میلیون تومان رسیده و حتی با چهل میلیون، تنها هزینه خورد و خوراک ساده یک خانوار سه نفره کارگری در تهران قابل تامین است. این درحالی است که دستمزد کامل کمتر از یک سوم هزینه ها را پوشش می دهد. این وضعیت نمی تواند به نام تاب آوری، با موعظه، تبلیغ، وعده درمانی و حرف های توخالی تا زمان نامعلوم ادامه یابد. اگر بسرعت تغییری در وضعیت ایجاد نشود و یا دست کم اکثریت کسانی که به نام شرایط جنگی، اوضاع وحشتناک فعلی را تاب آورده اند متقاعد نشوند که همه تلاش ها از سوی حاکمیت برای پایان دادن به وضعیت تعلیق و سروسامان دادن به معیشت، اشتغال، آموزش، بهداشت و مسکن صورت گرفته، احتمال بازگشت گسترده جنبش های اعتراضی و مطالباتی و حتی شورش تهیدستان و محرومان را نمی توان نادیده گرفت.
برخلاف جنگ طلبان هر دو سو و نیروهای وابسته نیابتی آمریکا و اسرائیل که طرفدار نابودی زیرساخت های ایران با از سرگیری جنگ هستند، دستیابی به صلحی پایدار که بتواند به وضعیت برزخی تعلیق کنونی پایان دهد، مطالبه مرکزی جنبش کارگری و اکثریت مردم ایران است.
دوشنبه چهارم خرداد هزار و چهارصد و پنج
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه