بر اساس گزارشهای منتشرشده، یکی از هلدینگهای بزرگ خودروسازی در ایران از ابتدای فروردینماه حدود ۷۰ درصد از نیروی کار خود را اخراج کرده است. فرشاد اسماعیلی، حقوقدان و مشاور قانون کار، تعداد کارکنان اخراجشده را حدود ۷ هزار نفر اعلام کرده، هرچند نام این هلدینگ هنوز مشخص نشده است.
این اخراج گسترده در شرایطی رخ میدهد که صنعت خودروسازی با کمبود فولاد، اختلال در واردات مواد اولیه، بینظمی در حملونقل و مشکلات ترخیص قطعات روبهروست؛ مسائلی که به کاهش تولید و انتقال مستقیم بار بحران به دوش کارگران منجر شدهاند.
این وضعیت تنها به یک واحد محدود نیست و نشانهای از بحران فراگیر در صنایع کشور است؛ بحرانی که در آن کارگران و زحمتکشان، با وجود دستمزدهایی که هیچ تناسبی با هزینههای زندگی ندارند، اکنون با موجی از بیکارسازی و تعویق دستمزدها روبهرو هستند.
در چنین شرایطی، مقابله با این روند جز از طریق سازمانیابی مستقل کارگری، پیوند میان اعتراضات در واحدهای مختلف، طرح مطالبات مشخصی چون لغو اخراجها، پرداخت فوری دستمزدها و ایجاد بیمه بیکاری واقعی، و حرکت به سمت اشکال مؤثر فشار جمعی مانند اعتصاب امکانپذیر نیست.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه