چهار فعال سیاسی کُرد بهنامهای پژمان فاتحی، محمد فرامرزی، محسن مظلوم و وفا آذربار را جمهوری اسلامی بی توجه به اعتراضات صورت گرفته در سحرگاه نهم بهمن در زندان قزلحصاربه دار کشید. یک روز پیش از آن خانواده این زندانیان برای ملاقات آخر به زندان اوین احضار شده بودند.
حالا کاملا روشن است که جمهوری اسلامی برای مهار جنبش های اعتراضی و مقابله با بحران ها و بن بست های لاعلاج اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که در آن دست و پا می زند، به قنل و کشتار دولتی و طناب دار پناه برده است. آنها می بینند که جز کشتار اسرای خیزش انقلابی هیچ راه دیگری برای بقای نظام فاسد و جنایتکارشان ندارند، در حالی که اعدام ها اکنون به جای تولید ترس و وحشت، خشم و نفرت و اعتراض را گسترش داده است و شاهدیم که کارزارعلیه اعدام تا درون دژهای سرکوب در شکل اعتصاب زندانیان سیاسی امتداد یافته است.
اما حاکمیتی که به طناب دار متکی است، بر دوام نخواهد ماند. و با اذان خون نمی توان حکومت کرد. این نکته در یادداشت زیر در کانال شورای هماهنگی تشکل های صنفی نیز تصریح شده است:
حَیّ علی الدّار
بشتابید بسوی دار
این صدای آیشمن است که از مناره ها به گوش ما می رسد؛ مایی که از پیش مرده ایم!! ما مردم ایران!!
بر مناره های محل عبادتِ پول، این قادر متعال طناب دار افکنده اید؛ چون، جز کشتن مشروعیتی برای بقا ندارید.
از صدای مؤذن بر آسمان ایران خون می بارد. خون قوت غالب شماست، در شروعِ صبح !
آیشمن قربانیانِ خدایگان را نه به اتاق های گاز، که به مساجد فرا می خواند. مگر نه اینکه اعدام عبادت است!!!
خدایگان به کدام سفر می رود که فرشِ خون بر قدوم او پهن شده است؟!
نماز خون بر سجاده خون، کدامین خدای را مست و مدهوش می سازد؟
سفره کدامین خون آشام با جگر مادران و خونابه فرزندان اعدامیان تزئین می شود؟!
هان! اربابان قدرت! تمام می شوید، این سنت تاریخِ قداره بندان خون آشام است که بر دستان مردم عصیانگر رقم خواهد خورد.

برای حاکمیتی که به طناب دار متکی است، بر دوام نخواهد ماند | سایت سیاسی،خبری خاوران پاسخی بگذارید لغو پاسخ