یوسف آبخون ||| رژیم اسلامی در واقع هم اکنون در دو جبهه می جنگد. جنگی تدافعی ارتجاعی با نیرو های خارجی توسط نیروهای نظامی وابسته اش، و جنگ ارتجاعی وضدِّ بشری با نیروهای داخلی و مردمِ معترض با نیرویِ قوه قًضاییه ی ًضد مردمی اش. آنچه از موج جدید اعدام زندانیان سیاسی با حداقل ده تا پانزده اعدام در هفته های اخیر برمیآید این است که برای رژیم اسلامی، جنگ داخلی اش با مردمِ معترض به شرایطِ تحمل ناپذیر کنونی، اهمیت کمتری از جنگ با نیروهای امریکائی-اسرائیلی برای بقایش ندارد.
قوه قضائیه ی ایران با انتشار بیانیهای در دو روز پیش اعلام کرد دو زندانی به نامهای، ابوالحسن منتظر و وحید بنیعامریان، را به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین اعدام کرده است. زندانیانی که دستگیری و احکام شان به سال گذشته برمی گردد. پس از آن بعد از یک روز، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه ی قضائیه، گزارش می دهد که حکم اعدام محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست، از معترضان بازداشتشده در جریان اعتراضات توده ای دی ماه، به اجرا درآمده است.
منطق وجودی قوه قضائیه و استقلال آن از قوه مقننه، و به ویژه از قوه مجریه و یا دولت در کشورهای متمدن عبارت از اجرای عدالت و قانون برای همه، و به قول منتسکیو بهطور خلاصه عبارت از کنترل قدرت (تعادل قوا) و یا جلوگیری از سوءاستفاده دولت و نظارت بر اجرای صحیح قوانین باید باشد.
ولی همان طور که از عملکرد قوه قضائیه در رژیم اسلامی، و به ویژه موج اعدام زندانیان سیاسی -آن هم در دوره ی دردآور کشتارعمومی و جنگ- برمیآید، نه تنها عبارت است از دفاع از دولت و فساد و جنایت آن، بلکه ابزار سرکوب مستقیم آن در سرکوبِ مردم و حقوق آنها و حتی زیرپا گذاشتن حقوق مطروحه در قانون اساسی اسلامی ان است.
یکشنبه شانزدهم فروردین ماه هزار و چهارصد و پنج
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه