رفیق سیامک (وارطان) مؤیدزاده ازمیان مان رفت!

امیر جواهری لنگرودی ||| رفیق سیامک (وارطان) مؤیدزاده، جمعه بیست و هفتم مارس دوهزار و بیست وشش، برابر هفتم فروردین  هزار و چهارصد و پنج، ساعت دوازده و سی دقیقه، در سن هشتاد و پنج سالگی از میان ما رفت.

در سطح » نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران- خارج از کشور» همه او را به اسم وارطان -نامی که او خود برای خویش برگزید- صدا می کردیم. نامی که از جوانترین سال های زندگی اش بدان چشم داشت و به پایداری اش عشق می ورزید!

رفیق سیامک با پیشینه ی سیاسی معین، در دور دوم دوره زندگیِ تبعیدش، همواره به عنصرهمگرایی و اتحاد نیروهای مدافع پیوند با جنبش کارگری و نوعی مداخله ی فعال با زندگی کارگران می اندیشید. وی در شکل گیری اولین نشست فعالان مدافع حقوق کارگران در خارج ازکشور نقش داشت. 

وارطان در ساز و کارِ جمع آوری کمک های مالی، برای یاری رسانی به خانواده های کارگران زندانی، سر از پای نمی شناخت. برای دریافت صد مارک، و بعدها پنجاه  یورو یا صد یورو از دوست و رفیقی از شهرِ کُلن راهی دوسلدروف یا دورتموند و … می شد وهمواره با مسئولیت – هزینه آمد و شُد سفر را خود از حساب شخصی اش بعهده می گرفت، و اغلب هم با تماس تلفنی و پافشاری رفقای «نهاد های همبستگی» در دیگرکشورها را بدین کارتشویق می کرد.

رفیق سیامک آنگاه که در واحدِ نهادِ کارگریِ کلن مستقرشد، دو کار را توأمان بعهده گرفت:

یکم: انتشار ماهیانه ی روزشمار رویدادهای کارگری به فارسی از انتشارات نهادهای همبستگی با کارگران در ایران–خارج کشور، این روزشمار توسط فعالین نهادهای همبستگی با کارگران درایران – کلن، طی چند سال متوالی تهیه و تنظیم و درسطح وسیع نشر داده می شد.

دوم: برای تقویت همبستگی بین المللی، انتشاربولتن انگلیسی را طی تماس فعّال و مکرّر با رفقای استرالیا- کانادا و آمریکا، رفقای چندی را در درون نهادها برای تنظیم اخبار و صفحه بندی و انتشارِ به موقعِ بولتن گرد هم آورد، و این کار را با شایستگی تمام تا دویست و نوزده شماره نشر داد. سیامک بولتن را تا پنج هزار ایمیل پخش می کرد و صد البته رفقای دیگرِ نهادهای همبستگی نیز در پخش آن سهم داشتند. سیامک پس از جمع آوری اخبار و ترجمه ی شماره دویست و بیست، آن را به صفحه بند بولتن رساند، ولی آماده پخش نشد.

در ماه مارس دوهزار و بیست و شش «نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران- خارج ازکشور»، رفیقی صمیمی و مهربان، شوخ طبع، پیگیر و خستگی ناپذیر؛ و جنبش کارگری ایران انسانی دغدغه مند و با صلابت را از دست داد.

یادش، ثابت قدمی و مانده های ارزشمند او همواره در نزد ما باقی خواهد ماند.

بیان دیدگاه