مریم محسنی ||| تقارن روز جهانی زن با بحرانهای بیسابقه در خاورمیانه، مسئولیت جنبشهای اجتماعی را وارد فاز جدیدی کرده است. از یک سو، مقاومت مدنی زنان در برابر ساختارهای سرکوبگر داخلی با قدرت ادامه دارد و از سوی دیگر، سیاستهای جنگطلبانه و مداخلات امپریالیستی، حیات غیرنظامیان را به گروگان گرفته است.
روز هشتم مارس روز جهانی زن را امسال در شرایطی برگزار می کنیم که از نظر مبارزاتی هنوز در فضای زن زندگی آزادی -بزرگترین و ژرف ترین و مترقی ترین جنبش اجتماعی فرهنگی تمام دوران پس از انقلاب- هستیم.
هنوز متاثر از آن هستیم چون حاکمیت با وجود دهها طرح و تلاش نتوانست مهمترین دستاورد آن -حقّ پوشش اختیاری- را از بین ببرد. کماکان زنان و دختران شجاع ما در جای جای کشور حجاب از سر برداشته، و با نافرمانی مدنی، مقاومت هر روزه را شکل می دهند.
امسال، هم چنین، هشت مارس را در شرایطی برگزار می کنیم که متاثر از دو رویداد مهم اخیرهستیم. هنوز زخم ۱۸ و ۱۹ دیماه تازه بود که ما را درگیر جنگی خانمانسوز کردند. حالا درگیر جنگی شده ایم که مردم نقشی در راه انداختن، و ادامه ی آن نداشته و ندارند.
منطقه ی خاورمیانه درگیر جنگی شده که یک طرفش جمهوری اسلامي است که سیاست های نظامی آن در سالهای گذشته دو تریلیون دلار هزینه برداشته، و بیست سالِ آزگار است که بر طبل نظامی گری می کوبد، و در طرف دیگر امپریالیسم آمریکا با اهداف کنترل و غارت منابع ایران، و اسرائیل با سودای خاورمیانه ی جدید و لشگرکشی های تجاوزکارانه به کشورهای منطقه، قرار دارند.
روز شروع جنگ خامنه ای و برخی از فرماندهان جنایتکار ارتش و سپاه کشته شدند. خامنه ای جنایتکار در حالی کشته شد که خون معترضان دی ماه از دستانش می چکید و در سالهای گذشته بیشترین شعار بر علیه او داده شده بود. بنابراین کشته شدن وی نمی توانست شادی مردم را به دنبال نداشته باشد.
اما در طرف دیگر هم، امپریالیسم آمریکا و نتانیاهوی جنایتکار قرار دارند. تاکنون بیش از سه هزار هدف در کشورمان مورد حمله نیروهای آمریکایی-اسرائیلی قرار گرفته و بیشترین تلفات از میان غیر نظامیان بوده است. در همین بازه زمانی چهارده بیمارستان و مرکز پزشکی و درمانی، و یک دبستان دخترانه مورد حمله قرار گرفته که یکصد و شصت و هشت دانش آموز و معلم در آن کشته شده اند.
این جنگ پیامدهای دهشتناکی برای مردم دارد. زنان و کودکان بیش از همه در جنگ صدمه می بینند. بنا به آمارهای رسمی تا کنون فقط سه هزار خانه و ساختمان تخریب شده است. گرانی و کمبود مایحتاج عمومی و تورم افسارگسیخته، مردم را در وضعیت به غایت دشوار و تحمل ناپذیری قرار داده است. قربانیان خاموش جنگ زنان و کودکان هستند، بنابراین شعار امسال جنبش زنان باید صلح را نیز در برداشته باشد. ما هم زمان صلح، برابری و آزادی را فریاد می زنیم و خواهان پایان یافتن این جنگ خانمانسوز -که حالا همه خاورمیانه را درگیر کرده است- می شویم .
در نهایت، باید پذیرفت که آزادی زنان از بندِ قوانین قرونوسطایی، از صلح و ثبات منطقه تفکیکناپذیر است. هزینههای میلیاردی جنگ که از سفرهی مردم ربوده شده و جانهایی که فدای قدرتطلبی حاکمان و متجاوزان گشته، همگی نشاندهندهی یک حقیقت واحدند: تا زمانی که چکمههای نظامی بر سرنوشت ما حاکم باشند، برابری محقق نخواهد شد. هشتم مارس امسال، نقطه عطفی است تا جنبش زنان ایران، پرچم صلحخواهی را در کنار درفشِ حقطلبی برافرازد و به الگویی برای همبستگیِ ضدجنگ در کل منطقه تبدیل شود.
همانگونه که پژواک زن زندگی آزادی از کشور ما فراتر رفت و در جنبش زنان در سطح بین المللی بازتاب یافت، شعار صلح و فریاد صلح خواهی نیز محدود به مردم ایران و زنان ایرانی نبوده و کل خاورمیانه را در برمی گیرد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه