اتحاد کارگران انقلابی ایران

امیر جواهری لنگرودی ||| درششمین روز تهاجم جنگ طلبان آمریکایی واسرائیلی به جغرافیای ایران، خبرهای نگران کننده ای ازوضعیت زندانیان سیاسی، جابجایی زندانیان و تهاجم به آنها افکارعمومی جامعه ایران و ایرانیان خارج ازکشور را (به خود مشغول و آنها را) نگران کرده است.

روز چهارشنبه به زندانیان زندان اوین گفتند: که زندانی های مالی را قراراست به زندان تهران بزرگ ببرند و زندانیان سیاسی و اتباع سایر کشورها را نیز به زندان قم می برند.

نگرانی روشن است: چرا که در شرایط جنگی و خطر بمباران، برای همگان روشن است زندگی نه در سایه ی سرکوب می‌بالد و رشد می کند و نه زیر آوارِ بمب به مسیرش ادامه می دهد، بلکه فنا می شود و هیچ می گردد. از اینرو بیش ازهمه، خود زندانیان سیاسی و خانواده های آنان، خواستارآزادی فوری زندانیان می باشند. جامعه ی ما وخانواده های زندانیان سیاسی وعادی درجریان جنگ دوازده روزه ی اسرائیل و ایران، شاهد کشته شدن ده‌ها زندانی، کارکنان و همسایه گان زندان اوین شدند. این نگرانی امروز وسیع تراز آن جنگ قبلی همه ی آحاد جامعه را پوشش می دهد.

این درحالیست که با پایان جنگ هشت ساله ایران و عراق -جنگی که برای رژیم اسلامی نعمت خوانده می شد-  و با قبول آتش بس، ما شاهد کشتارعظیم چندین هزار تن زندانی در تابستان ۶۷ در زندان های سراسرایران شاهد گشتیم. در آن سال پس از سرکشیدن جام زهر توسط خمینی، و با دستخط  بجای مانده از او، هزاران نفر در زندان ها اعدام گشته و روانه ی خاوران های ایران شدند.

ایضاَ در خبرها آمده که روز دوشنبه ساعت شش و نیم صبح ، ساختمان اداری زندان تهران بزرگ هدف یک حمله هوایی سنگین قرار گرفت که خسارت‌های گسترده‌ای به بندهای عمومی نیز وارد کرد. پس ازاین حمله، زندانیان از بندها خارج شدند، اما با یورش نیروهای امنیتی مسلح به‌ شدت سرکوب شدند.

در خبر کوتاه دیگری آمده است که سپاه بخشهایی از زندانیان سیاسی زندان اوین را به پایگاههای سپاه انتقال داده است. بدون اینکه روشن گردد کدام بخش از زندانیان سیاسی و به کدام پایگاه انتقال داده شده اند. این خبر نگرانی جدّی در بین خانواده های زندانیان سیاسی-عقیدتی و کلّ جامعه ی آزادیخواهی ایران فراهم آورده است. چرا که امروز از سری برنامه های تهاجم امپریالیستی (آمریکا و متحدش اسرائیل)، موشک باران پایگاهها و قرارگاه های سپاه است و همگان بدون اطلاع از محل استقرار زندانیان سیاسی، به سهم خویش نگران این جابجایی هستند.

درمقابل همه نگرانی های یاد شده ی بالا، از پس جنبش های اجتماعی سال های اخیر و برآمدهای آن، و خاصه موج وسیع دستگیری های دی ماه ۱۴۰۴شاهد بودیم امروزهزاران هزار زندانی سیاسی زن و مرد، جوان و سالخورده در زندان های سراسرایران هستند که جانشان در خطراست.

خانواده‌های زندانیان سیاسی وعقیدتی، خاصه در مناطق جنگی، نگران عزیزان خود هستند. خواست آزادی بی قید و شرط زندانیان سیاسی، خواست اصلی و همگانی جامعه است. مسئولیت هرگونه پیشامد خطرباری که متوجه زندانیان سیاسی-عقیدتی و عادی گردد، و مسئولیت مستقیم حفظ جان زندانیان برعهده دستگاه قضائی است.