اردوی کار ||| در خیزش دی ماه کارگران و مزدبگیران بخش بزرگی از معترضان در خیابان را تشکیل میدادند؛ «غم نان»، سرکوب سیاسی، محکومیت به زندگی شاقه زیر خط فقر کارگران و مزدبگیران بسیاری را به کف خیابان کشاند. اما نام و موقعیت آنان، وضعیت خانواده های اشان بکلی در محاق ابهام مانده و مستند سازی نشده و اطلاعات بسیار پراکنده ای در باره آنها در پیگیری خبرنگاران به دست آمده است.
براساس یک تحقیق موردی از چند منطقه کارگرنشین در بندر امام و ماهشهر در مورد آمار کارگران جانباخته در اعتراضات دی روشن شد که «حسین صلیحاوی» ۲۳ ساله ساکن ماهشهر و کارگر بیکاری که در جستجوی کار بود، در ۱۸ دی ماه کشته شده است؛ این جوان ۲۳ ساله، فرزند یک بازنشستهی راننده تاکسی بوده و در مرکز شهر جان خود را از دست داد.
مورد دوم «آرمین جشنینژاد» ۲۳ ساله، کارگر یکی از پتروشیمیهای منطقه بندر امام و ساکن ماهشهر بود که به گزارش خبرنگار ایلنا سکوت ممتد حاکم بر فضای اجتماع، مانع از کسب اطلاعات بیشتر در مورد وی شد.
امین سپهری، کارگر ۲۶ ساله شرکت پاکشو در شوش روز ۱۸ دیماه، در اعتراضات کشته شد. براساس این گزارش در شوش و ماهشهر حتی کارگران مصدوم و زخمی حاضر نشدند هویت و وضعیت خودشان را فاش کنند. آنها از ترس بیکاری، بازداشت و یا عواقب احتمالی دیگر، ترجیح دادند دوران رنجبارِ جراحت و مصدومیت را در سکوت کامل خبری بگذرانند.
در ادامه جستجو، اسامی مرادی، کارگر جوشکار نفتی و ساکن اصفهان، محمدی دستفروش ساکن اصفهان، مروتی دستفروش ساکن تهران، خلج کارگر فروشگاه در قزوین روشن شد.
جستجو با دشواری بسیار ادامه دارد اما یافتن نامها و اطلاعات حداقلی کارگران و زحمتکشان جانباخته در خیزش دی ماه در سکوت و ابهام کامل، فقط و فقط گویای یک واقعیت بسیار تلخ است: خیل عظیم کارگران و مزدبگیران رسمی و غیررسمیای که در اعتراض به شرایط فقر مطلق راهی جز آمدن به کف خیابان پیدا نکردهاند، جان خود را در گمنامی و سکوت سنگین از دست دادهاند و خانوادههایی که در این وانفسای عزاداری و روزهای سخت، با جیبهای خالی رها شدهاند.
این خاموشی و سکوت زجرآور است؛ بعد از آن فاجعه بزرگ، خبر کشته شدن افراد متعلق به دهکهای فرودستتر، از جمله کارگران، بیکاران، زنان سرپرست خانوار، دستفروشان و….. کاملاً
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه