اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| حامیان تجاوز نظامی به ایران و در راس آنها رضا پهلوی همه کاری کرده اند تا امریکا و اسرائیل به ایران حمله کنند. از جمله ادعاهای هواداران جنگ این است که آمریکا قرار نیست مردم را بزند، بلکه سران رژیم و مراکز حساس را خواهد زد. منظورشان این است که آمریکا و اسرائیل قرار است سران نظام را از بین ببرند و به جایش آنها را به قدرت برسانند.
تجربه جنگ دوازه روزه و آرایش جدید نظامی و امنیتی رژیم پس از آن، که بر درگیری نامتقارن طولانی در گلوگاههای حساس دفاعی و امنیتی بنا شده، به باور اکثر کارشناساس مستقل نظامی، امکان نابودی جمهوری اسلامی از طریق حملات هوایی سنگین در مدت دو یا حداکثر سه هفته را نمی دهد. نیروی زمینی و جنگ طولانی مدت لازم است. همین حملات هوایی را هم رژیم با کمک موشک هایش -که از سوی چینی ها و روس ها در ماههای اخیر قدرتمندتر و بیشتر تولید شده- با تبدیل رویارویی به جنگ منطقه ای و حمله به پایگاههای هوایی آمریکا در منطقه و بستن تنگه هرمز و جمله موشکی به ناوها، پاسخ می دهد.
با شروع جنگی دوباره و خانمان سوز در منطقه ادعای آسیب ندیدن غیرنظامیان بکلی نادرست است. فرو رفتن در باتلاق جنگی طولانی مدت قطعا برای ترامپ و دارودسته اش خودکشی سیاسی است. توجه داشته باشیم که براساس آخرین نظرسنجی ها حدود بیست و یک درصد از مردم آمریکا از جنگ با جمهوری اسلامی جانبداری می کنند. آمریکا در حمله به ایران که مساحتش تقریبا معادل کل اروپای غربی است با توجه به قدرت نظامی اش شاید از نظر نظامی بازنده نشود، ولی تلفات نظامی و باتلاق جنگ طولانی کابوسی برای واشنگتن است.
بنابراین رژیم چنج از طریق حمله نظامی برق آسا توهم بار است. بی دلیل نیست که ترامپ اکنون مذاکره را انتخاب کرده و رسما اعلام کرده که غیرمستقیم در اجلاس ژنو شرکت خواهد کرد. تا زمانیکه افق واقعی برای پیروزی قطعی و بدون ریسک تلفات سنگین نظامی برای آمریکا و اسرائیل از طریق حمله نظامی برق آسا و کوتاه مدت پدید نیاید، تهدید لشکرکشی نظامی، محاصره دریایی، و مذاکرات، اهرم های جنگ روانی و تشدید فشار، و تنگ تر کردن حلقه محاصره اقتصادی خواهند بود.
رضا پهلوی و طرفداران او در خارج از کشور که شعار جاوید شاه را شعار اصلی خود کرده اند، بخشی از این اهرم فشار خواهند بود و مصرفی بیش از این برای ترامپ نخواهند داشت. فرجام این مسیر -اگر به نتیجه برسد- فروپاشی ی مدیریت شده نظام جمهوری اسلامی و برکشیدن نیروهایی از درون آن خواهند بود که بازگشت ایران به دوره وابستگی به آمریکا و واگذاری منابع انرژی به این کشور، همچنین برهم زدن ائتلاف فعلی با چین و روسیه در راستای چرخش بیشتر توازن قوا در خاورمیانه به سود آمریکا را تضمین کنند.
در چنین گزینه ای هم، رضا پهلوی و حامیان تجاوز نظامی به ایران در صف اول نیستند و آنگونه که تاکنون جمهوریخواهان جنگ طلب، مثل لینزی گراهام و خود ترامپ گفته اند گزینه مطلوب به شمار نمی آیند. رضا پهلوی فعلا می تواند به این خوش باشد که از پشت شیشه ضد گلوله برای حاضران در تجمع اش علامت پیروزی نشان دهد؛ از عملیات رسانه ای چند برابر سازی شمار حامیانش از سوی رسانه های اروپایی، ایران اینترنشنال و ربات های اسرائیلی که برای جنگ روانی علیه رژیم جمهوری اسلامی مورد نیاز است، لذت ببرد. اما بعید است که او با هر میزان تمنا از آمریکا و اسرائیل برای تجاوز نظامی به ایران توانایی نقشی بیشتر از این داشته باشد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه