آیا اعتراضهای امروز فقط صنفیاند… یا نشانه یک تغییر عمیقتر؟
همزمان با چهلم جانباختگان دیماه، موج تازهای از اعتصابها و تجمعها در کشور شکل گرفته؛ از اعتصاب غذای کارگران پتروشیمی غدیر تا تجمع نانوایان خوزستان و بازنشستگان در کرمانشاه، شوش و هفتتپه.
اما یک تفاوت مهم وجود دارد.
در بسیاری از این تجمعها، شعارها فقط درباره دستمزد و گرانی نیست. همبستگی با معترضان دیماه و یادآوری هزینههای انسانی سرکوب، به بخشی از متن اعتراضها تبدیل شده است.
حتی شورای عالی کار هشدار داده که بدون مهار تورم، افزایش حقوق بیاثر است. یعنی بحران معیشت ساختاری شده است.
سؤال اصلی اینجاست:
آیا فشار اقتصادی و حافظه سرکوب در حال پیوند خوردناند؟
شوک ماههای گذشته جامعه را خاموش نکرده؛ بلکه به نظر میرسد معیشت، منزلت و عدالت را در یک مسیر مشترک قرار داده است.
اگر این پیوند پایدار بماند، اعتراض دیگر فقط یک مطالبه صنفی نخواهد بود.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه