اتحاد کارگران انقلابی ایران

پایانِ قطعیِ این کابوس، تنها راه التیام است.
تظاهر به همدردی وقتی تیغِ بی‌عدالتی هنوز می‌بُرد، درمان نیست؛ پاشیدن نمک روی زخم مردمی است که رویاهایشان را به سرقت برده اند؛ نان شان را بریده اند؛ کرامت شان را لگدمال کرده اند و اکنون بر مزار زندگانی هایی که به تباهی کشانده اند، حرف می زنند. این ویدئو نقدیه به شکافِ عمیق بین حرف‌های قشنگ و واقعیت‌های تلخ امروز.