هزار و چهارصد و یک وحشتی در دل سرکوبگران پدید اورد که پایانی برایش متصور نیست. وحشت از رهبریِ جنبشی انقلابی توسط دختران و زنان. جنبشی که دنیا را لرزاند.
دیماهِ هزار و چهارصد و چهار، و درزمانه ای که مطالبه ی نان و معیشت، با خواست عدالت و ازادگی گره خورده بود، دیکتاتور فرمانِ حمله صادر کرد. فرمان روشن بود؛ بزنید همه گان را، از جمله دختران را و زنان را، که دیکتاتور را زخمی کاری زده بودند.
تصویر روشن بود، زنان و دختران در کنار برادر و همسر و هم کلاسی هایشان حقِّ اعتراض را فریاد می زدند. تفنگ ها نشانه رفتند و شلیک شدند. گلوله های خشم دیکتاتور سر و بدن دختران ما را هدف قرار دادند.
طنین وداعِ نگین با پدر فراموش امان نخواهد شد، آنگاه که با وی زمزمه کرد سوختم بابا!
آیدا عقیلی، ۳۴ ساله، ساکن تهران، بر اثر اصابت گلوله جنگی به سر جان باخت. به گفته منابع نزدیک به خانواده، پیکر او پس از مدتی جستوجو در میان پیکرهای منتقلشده به کهریزک شناسایی و پیدا شد. آیدا عقیلی در شبکههای اجتماعی حضوری فعال داشت. آخرین استوری صفحه اینستاگرام او که مربوط به پانزدهم دیماه، حدود یک هفته پیش از کشتهشدنش است، تصویری از خود اوست که با استفاده از هوش مصنوعی ساخته شده و در آن ایران را در آغوش گرفته است؛ تصویری که پس از انتشار خبر مرگش بار دیگر مورد توجه کاربران قرار گرفته است. نزدیکان آیدا از او بهعنوان فردی «عاشق زندگی، طبیعت، رقص و ایران» یاد میکنند.
چهار تن از دختران و زنان کشورمان بە نامهای ثمین رستمی، سمانە میرزایی، شبنم فردوسی و زهرا فاضلی در جریان اعتراضات مردمی با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی در شهرهای بوشهر، کرج و تهران کشته شدند.
صهبا رشتیان در اصفهان با اصابت گلوله تکتیرانداز جان باخت. روز ۱۹ دیماه، در شهر اصفهان ، صهبا رشتیان، بازیکن لیگ برتر، ورزشکار، طبیعتدوست و نقاش، بر اثر اصابت گلوله تکتیرانداز به ناحیه پهلو جان خود را از دست داد. او دختری سرشار از رؤیا و امید بود که زندگیاش به شکلی خونسردانه از او گرفته شد؛ رخدادی که بهعنوان جنایتی آشکار علیه حق زندگی، دوستداشتن و رؤیاپردازی آزادانه ارزیابی میشود.
نسیم پورآقایی، مادر دو فرزند، با شلیک گلوله جنگی کشته شد. نسیم پورآقایی، مادر دو فرزند، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه صادقیه تهران، در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک مستقیم گلوله جنگی به ناحیه سر و گردن توسط نیروهای سرکوبگر جان باخت. او پس از پایان اعتراضات و در زمان بازگشت مردم به خانه هدف تیراندازی قرار گرفت و در همان لحظه کشته شد. بهگفته شاهدان همسرش ناچار شد پیکر نسیم پورآقایی را بیش از یک ساعت با دستان خود حمل کند.
مبینا بهشتی، شهروند ۲۱ ساله و معترض اهل گرگان ، در تاریخ ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد. پیکر مبینا بهشتی روز شنبه توسط نهادهای امنیتی به خانوادهاش تحویل داده شد و مراسم خاکسپاری او تحت فشار و در سکوت برگزار شده است.
زهرا بهلولیپور، دانشجوی ۱۹ ساله و ورودی ۱۴۰۳ رشته زبان ایتالیایی دانشگاه تهران، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی، در میدان فاطمی با شلیک مستقیم سلاح کلاشینکوف به سر جان باخت.
آیدا حیدری، دانشجوی ۲۱ ساله دانشگاه علوم پزشکی تهران، پنجشنبه هیجدهم دیماه براثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوب در میدان صادقیه ی تهران جان خود را از دست داد.
زهرا بنی عامریان، به همراه همسر و پسرش روز جمعه ۱۹ دیماه در شهر کرج هدف تیراندازی مأموران حکومتی قرار گرفتند و جان خود را از دست داد. این خانواده در زمان وقوع حادثه داخل خودروی شخصی خود حضور داشتند. در جریان اعتراضات، خودروی آنان از سوی مأموران حکومتی به رگبار گلوله بسته شد. در پی این تیراندازی، هر سه سرنشین خودرو بهطور مستقیم هدف اصابت گلوله قرار گرفته و جان باختند.
نگین قدیمی، ۲۸ ساله، بیستم دیماه در جریان اعتراضات شهر شهسوار، با شلیک مستقیم گلوله جنگی جان خود را از دست داد. او پس از اصابت گلوله، در حالی که در آغوش پدرش قرار داشت، جان باخت.
اکرم پیرگزی، شهروند اهل نیشابور از توابع استان خراسان رضوی، در جریان اعتراضات مردمی (دوشنبه بیست و دوم دیماه) این شهر با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان باخت. کشته شدن او موجی از اندوه و خشم را در میان شهروندان نیشابور و افکار عمومی برانگیخته و به نمادی دیگر از هزینه سنگین آزادیخواهی مردم ایران بدل شده است.
زهرا مرادی، زن جوان کُرد اهل بوکان، ۱۸ دی در شهر محل زندگی اش در تهرانسر با شلیک گلوله به سر و سینه جان خود را از دست داد.
منصوره حیدری، پرستار بیمارستان تامین اجتماعی بوشهر و مادر دو کودک ۷ و ۱۰ ساله روز هیجدهم دیماه همراه با همسرش در اعتراضات بوشهر جان خود را از دست داد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه