بنا به گزارشهای منتشره، ، بر اساس روایتهای متعدد شاهدان عینی، غروب پنجشنبه ۱۸ دی، شهر رشت صحنهی رخدادهایی بود که عمق خشونت و بیپروایی سرکوب را عریان کرد. به گفتهی این شاهدان، نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی با آتشزدن بازار رشت و همزمان جلوگیری از مداخلهی نیروهای آتشنشانی، شرایطی بحرانی و خشمانگیز ایجاد کردند؛ بحرانی که با تیراندازی و کشتار مردم در همان ساعات همراه شد.

پس از این وقایع، بنا به گفتهی شاهدان، مردم توانستند کنترل بخشهای گستردهای از شهر را در دست بگیرند. از شامگاه پنجشنبه تا بعدازظهر جمعه، خیابانها عملاً خالی از حضور نیروهای پلیس بود و شهر در اختیار معترضان قرار داشت. به دلیل قطع کامل راههای ارتباطی، بسیاری از مردم گمان میکردند این وضعیت در دیگر شهرها نیز تکرار شده و اعتراضات به نقطهی سرنوشتسازی رسیده است؛ تا جایی که برخی به یکدیگر تبریک میگفتند و نشانههایی از شادی و امید در شهر دیده میشد.
اما از غروب جمعه، شرایط بهطور ناگهانی تغییر کرد. طبق شهادتها، با قطع کامل برق، نیروهای لباسشخصی، سپاه و دیگر واحدهای نظامی با تجهیزات سنگین وارد شهر شدند و تیراندازی گسترده آغاز شد. شاهدان از استقرار تانک در ورودی میدان گیل رشت خبر میدهند و میگویند مردم در نقاط مختلف شهر به رگبار بسته شدند.
روایتها حاکی از آن است که حجم کشتار بهقدری بالا بوده که برای انتقال اجساد به باغ رضوان رشت از ماشینآلات سنگین استفاده شده است. همچنین خانوادههای جانباختگان، بنا به این گزارشها، برای تحویل پیکر عزیزانشان تحت فشار قرار گرفتهاند؛ از جمله با درخواست مبالغ سنگین به بهانهی «هزینهی گلوله» یا وادار کردن آنان به امضای تعهداتی که روایت رسمی حکومت را تأیید میکرده است.
شاهدان تأکید میکنند آنچه تاکنون از طریق رسانههای داخلی یا شبکههای ماهوارهای منتشر شده، تنها بخش کوچکی از ابعاد این فاجعه است و معتقدند در صورت برقراری اینترنت و ارتباط آزاد، اطلاعات و شواهد بسیار گستردهتری از آنچه در رشت رخ داده، آشکار خواهد شد.
راهبرد جدید برای احیای جنبش مستقل مردمی پس از شکست خط مصادره
بیان دیدگاه