دیار یاران آزادی ||| در روزهای اخیر، بار دیگر موضوع برنامه موشکی ایران به کانون تنشهای منطقهای و بینالمللی بازگشته است. اظهارات صریح مقامات ایرانی درباره غیرقابلمذاکره بودن این برنامه، همزمان با تحرکات سیاسی و امنیتی اسرائیل، فضای روابطِ پرتنش میان طرفین را وارد مرحلهای حساستر کرده است؛ مرحلهای که در آن ادبیات دفاعی، تهدید نظامی و نگرانیهای هستهای بهطور همزمان در حال تقاطعاند.
در روزهای اخیر چه گذشته است؟
اسماعیل بقایی با دفاع قاطع از برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده است که این توانمندی صرفاً با هدف دفاع ملی توسعه یافته و اساساً موضوع مذاکره نیست. این موضعگیری در ادامه سیاست رسمی تهران مبنی بر تفکیک برنامه موشکی از پروندههای دیپلماتیک و هستهای مطرح شده است.
در مقابل، اسرائیل طی روزهای گذشته تلاشهایی را برای برجستهسازی گزینه نظامی علیه ایران آغاز کرده و بنا بر گزارشها، در حال آمادهسازی طرحی است که سناریوی حمله نظامی را به دونالد ترامپ ارائه دهد. همزمان، برخی رسانهها به نقل از منابع اسرائیلی مدعی شدهاند نشانههایی از بازسازی تأسیسات غنیسازی اورانیوم ایران مشاهده شده است؛ تأسیساتی که پیشتر هدف حمله آمریکا قرار گرفته بودند. این ادعاها با واکنش رسمی تأییدکنندهای از سوی ایران همراه نبوده، اما به تشدید فضای رسانهای و امنیتی دامن زده است.
مجموع این تحولات نشان میدهد که شکاف راهبردی میان ایران و اسرائیل نهتنها کاهش نیافته، بلکه وارد فاز تازهای از تقابل لفظی و محاسبات امنیتی شده است. در حالی که تهران بر ماهیت دفاعی توان موشکی خود تأکید دارد، تلآویو با برجستهسازی گزینه نظامی و طرح ادعاهای جدید، تلاش میکند فشار سیاسی و امنیتی را افزایش دهد. آینده این تنش، تا حد زیادی به نحوه واکنش بازیگران اصلی و مسیر تحولات سیاسی در سطح منطقه و ایالات متحده گره خورده است.

بیان دیدگاه