اتحاد کارگران انقلابی ایران

سربازان ارتش اشغالگر به سوی کودک «زاهر ناصر شامیه»، ده‌ساله، آتش گشودند و او بر زمین افتاد.
به کشتنش بسنده نکردند؛ در حالی که هنوز گرم بود، هنوز می‌کوشید درد را بفهمد، تانکی به سویش پیش آمد، از روی پیکر کوچک او گذشت، له‌اش کرد و در شرق جبالیا بدنش را به دو نیم کرد؛ گویی روحش خودِ جاده شده بود.
اگر این جنایت در هر نقطه‌ای جز غزه رخ می‌داد، آسمان به زمین می‌کوبید و پایتخت‌ها به لرزه درمی‌آمدند.
اما اینجا… جهان هر روز حقیرتر، ستمگرتر، پذیراتر و سنگدل‌تر می‌شود.
ما هستیم فقط…
ما که تمام خشم را بر دوش می‌کشیم.
ما تنها کسانی هستیم که صدای این برخورد را می‌شنویم.
ما تنها کسانی هستیم که می‌بینیم خون، حقیقت را بر آسفالت می‌نویسد.
غزهِ نسل‌کُشی‌شده | دسامبر ۲۰۲۵
یکی از روزهای آنچه «آتش‌بس» نامیده می‌شود

به نقل از صفحه فیس‌بوکی: «کشکول حیرانی»