بهمن زرّین ||| سالیانه بین چهل و پنج تا شصت هزار نفر در کشورِ ما، بر اثر آلودگی ی هوا جان خود را از دست می دهند. روزانه حداقل یکصد و پنجاه جانِ شیفته براثرِ ناکارآمدیِ سیستمی ناکارآمد بر بادِ فنا می روند، بدون اینکه مسئولین حکومتی مسئولیتِ این کشتار جمعی را به عهده بگیرند، و یا قدمی برای پاسخگوئی بردارند.
در حوزه ی اب هم وضع از این بهتر نیست. در سفری که مسعود پزشکیان در هفته ی گذشته به یاسوج داشت، مردم محلی و جوانان با حضور در مقابل محلِ اقامتِ وی، دست به تجمع اعتراضی زدند. این در حالی بود که پزشکیان برنامه ای برای دیدارِ با مردم نداشت، و از حضور در جمع مردم معترض هم طفره رفت.
معترضین با تاکید براینکه نمایندگان مجلس به دنبال امور شخصی خود هستند، و با توافق بر این امر که مردم بایستی مطالبات عمومی را جایگزین خواسته های شخصی خود کنند، اعلام کردند با احداث «سدِّ خِرسانِ سه» بیش از ده هزار نفر از مردم روستاهای حاشیه ی سدّ آواره میشوند، و شهر یاسوج هم توانِ پذیرشِ این جمعیت آواره را در حاشیه ی خود ندارد. به نام حل بحران آب آواره گی و بی سرپناهی تولید می کنند.
وقتی نفس کشیدن هم طبقاتی میشود؛ هوای پاک برای خواص، هوای سمی برای فرودستان
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه