بهمن زرّین ||| آتش سوزی های اخیر در جنگل های هیرکانی، در عینِ حالی که بی کفایتی مسئولین در مقابله با آتش را به رخ کشید، بارِ دیگر بحثِ جنگل خواریِ صاحبان قدرت و سرمایه را، به روز کرد. در همه ی روزهائی که تلاش مردم محلی و فعالین زیست محیطی برای مقابله با شعله های آتش در هیرکانی ادامه داشت، و در هنگامه ای که بی کفایتی حکومت در حراست از جنگل، آتش خشم را در دل ما زنده می کرد، گفتند و نوشتند که آتش سوزی کار خودشان است و بدنبال تغییر کاربری جنگل هستند.
این روزها کارزاری به راه افتاده و امضاء کننده گان با بیانِ اینکه برخی از آتشسوزی ها با هدف فراهمسازیِ زمینه ی تجاوز و ساخت و ساز در این مناطق رخ میدهد، از مجلس می خواهند که قانون ممنوعیت ساخت و ساز در بخشهای آسیبدیده جنگلها و بازکاشت مجدد درختان بومی در هر بخش آسیبدیده را مصوب کنند.
خانه از پای بست ویران است. ضمنِ ارج گذاشتن به هر تلاشی برای حفاظت از جنگل، نباید فراموش کرد که تخریبِ محیط زیست، بحرانِ آب و آلودگی ی هوا در کشورِ ما نه به دلیل عدم وجود قانون و مصوبه، بلکه توسط همین نمایندگان قلابی، و مجریان قانون به سرزمین ما تحمیل شده است.
مقوله ی حفاظت از محیط زیست بدون حضور فعال مردم محلی و بویژه بدون پیگیریِ زنان و دخترانِ پیشرو و حافظِ طبیعت، و بدون شکل گیری سازمان ها و تشکل های زیست محیطی با پایه های مردمی، و نه وابسته به بالائی ها، مطلقأ به واقعیت نخواهد پیوست. حفاظت از جنگل ها و منابع طبیعی با شفافیت در اطلاع رسانی و گردش آزاد اطلاعات و اخبار، رابطه ی مستقیم دارد. جای خالیِ هرکدام از این حلقه ها، زمینه فساد و بهره برداری غیرقانونی، و قانونی از منابع طبیعی را گسترده تر می کند.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه