دیار یاران آزادی ||| شانزده ی آذر روز دانشجو ، بیش از هفتاد سال است توسط دانشجویان در دانشگاهها گرامی داشته می شود . واقعهی شانزده ی آذر ۱۳۳۲ یکی از نقاط عطف در تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران است؛ روزی که طی آن سه دانشجوی دانشکده ی فنی دانشگاه تهران احمد قندچی، مصطفی بزرگنیا و مهدی شریعترضوی با تیراندازی نیروهای امنیتی کشته شدند. جنبش دانشجویی در این هفتاد سال بسیار تغییر کرده، اما هیچ گاه از آرمان عدالتخواهی و آزادی خواهی و برابری خواهی دست برنداشته است.
در بعضی مقاطع جنبش دانشجویی در ضعف احزاب و سازمان های سیاسی به دلیل شدّت خفقان و سرکوبگری دو رژیم شاه و جمهوری اسلامی وظایف احزاب را به عهده گرفته است. تشییع جنازه تختی با حضور گسترده دانشجویان، و اعتصابات واعتراضات دانشجویی نسبت به گران شدن بلیط اتوبوس -که بالاخره رژیم شاه مجبور شد عقب نشینی کند- دو مورد از برخورد سیاسی جنبش دانشجویی است که کارکردی سیاسی و خارج از مسائل صنفی دانشگاهها داشت. دانشجویان تشییعِ جنازه تختی را به اکسیونی گسترده در سطح جامعه تبدیل کردند.
بعد از انقلاب هم شاهد شکوفایی جنبش دانشجویی در سالهای ۵۷ تا انقلاب فرهنگی ، هیجده ی تیر سال ۷۸ ، جنبش ضد استبدادی سال ۸۸ و جنبش انقلابی زن زندگی آزادی بودیم. در قیام مهسا، بهترین شعارها توسط دانشجویان داده شد. موضع دانشجویان دفاع از آزادی، برابری و عدالت اجتماعی بود. شعارِ مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر، در دانشگاهها سر داده شد که نمونه روشن از آگاهی دانشجویان است. برای اولین بار شعار اصلاح طلب اصول گرا دیگه تمومه ماجرا، ابتدا از دانشگاه سر داده شد.
در سال جاری نیز شاهد اعتراضات دانشجویی بودیم. بیشترِ اعتراضات حول مسائل صنفی بوده است. دانشجویان در چند دانشگاه در اعتراض به کیفیت غذا سینی های خود را بر زمین گذاشتند و غذای دانشگاه را تحریم کردند. مورد دیگر اعتراض دانشجویان به شهریه های سرسام آور بوده است. در حال حاضر بیش از همیشه شاهد طبقاتی شدن دانشگاه هستیم. و این مورد اعتراض دانشجویان قرار گرفته است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه