اتحاد کارگران انقلابی ایران

کامران صفائی ||| حکومتی که قرار بود مستضعفان را وارث جهان کند، حالا نه تنها به بدترین بلای جان مستضعفان و فرودستان ایران تبدیل شده که اموری را طبقاتی، خودی و ناخودی و سفید و سیاه کرده که تصورش نمی رفته است. از نمونه های تازه اش کارت اینترنت سفید است که صرفا در اختیار مهندسان و کارشناسان تجاوز به حقیقت و خودی های امتحان پس داده با هدف دست کاری افکار و آرای مردم قرار دادند. سهم عموم مردم همچنان شکنجه با فیلترینگ است.

نمونه دیگر که حالا سروصدا به پا کرده کارت سفید سوخت است. به اعتراف قوه قضاییه، در سه سال اخیر بیش از بیست و سه میلیون لیتر سوخت  با هزار و صد کارت سفید، قاچاق شده است.

حالا با گسترش آلودگی هوا، طبقاتی بودن سهم از آلودگی هوا هم به شکلی بسیار زننده مانند فاضلابی متعفن به سطح آمده است. تصویر موجود که در شبکه های اجتماعی منتشر شده، دستگاه تصفیه هوا را نشان می دهد که در جریان جلسه رهبر جمهوری اسلامی با  فرماندهان نظامی، استفاده شده است. اگر چه قیمت نوشته شده روی این دستگاه، یعنی بیست و پنج هزار دلار به طور مستقل تایید نشده و دستگاه تصفیه‌هوای برند فرانسوی «پلاسما آیر» در آگهی های قابل جستجو بین سه تا هشت هزار دلار قیمت گذاری شده، اما با توجه به تورم کمرشکن و سقوط درآمد اکثریت مردم، هیچ راهی برای استفاده ی طبقات محروم و متوسط جامعه از این دستگاه وجود ندارد. بنابران برای رهبر و فرماندهان نظامی اش به عنوان خواص از دستگاه تصفیه هوای مخصوص محیط‌های پرخطر پزشکی و بخش مراقبت های ویژه استفاده می شود، در حالی که مردم باید در اثر آلودگی هوا بمیرند.

آمارها جای تردیدی در تاثیر آلودگی هوا در افزایش مرگ شهروندان باقی نگذاشته است. مهدی بابایی، عضو شورای شهر تهران بر اساس آمار روزانه بهشت زهرا، اعلام کرده که تعداد فوتی‌ها در یک ماه گذشته و پس از آلودگی شدید هوا، بیست درصد افزایش داشته است.

در میان رسانه هایی که امروز آلودگی هوا را پوشش داده اند، وبسایت «اخبار مسکن» بر «همپوشانی نقشه آلودگی تهران با نقشه فقر» تاکید کرده و آورده است: نرخ ابتلاء و بستری ناشی از آلودگی در محلات کم‌برخوردار تا چند برابر محلات مرفه است و این در حالی است که همین خانوارها کمترین ابزار محافظتی مانند دستگاه تصفیه هوا یا دسترسی به مراقبت پیشگیرانه را در اختیار دارند.

پیامد سیاسی و اجتماعی این الگو واضح است: آنانی که کمترین نقش را در تولید آلودگی دارند، بیشترین هزینه را بابت آن می‌پردازند.  آلودگی هوا در ایران دیگر صرفاً یک شاخص محیطی نیست؛ این پدیده ساختاری است که سلامت، درآمد و امید به زندگی را طبقاتی می‌کند.

اقتصاد نیوز هم نوشت: در شهرهای آلوده ایران، نفس‌کشیدن هم طبقاتی شده است؛ آن‌که پول دارد خانه‌ای پاک‌تر و زندگی سالم‌تر می‌خرد و آن‌که ندارد، دود بیشتری می‌بلعد و هزینه‌های بیشتری می‌دهد. آلودگی هوا این‌روزها نه‌فقط یک بحران محیط‌زیستی، که یک موتورِ نابرابری است.

علیرغم تاکید درست برخی رسانه ها بر طبقاتی شدن آلودگی هوا، با راهکار آنان که رفع آلودگی هوا را به جدی گرفتن توزیع عادلانه هزینه ها و فواید محیطی از سوی مدیریت شهری و برنامه ریزان ملی مشروط می کنند نمی توان موافق بود. وقتی شهروندان حامی محیط زیست در اراک علیه مازوت سوزی و آلوده سازی نظام مدیریتی دست به اعتراض می زدند، شهروندان کلانشهرهای گرفتار آلودگی نباید آنها را تنها بگذارند.

تنها با یک جنبش سراسری حفاظت از حق نفس کشیدن و برخورداری از هوای پاک و به زیر کشیدن عاملان و آمران مرگ های خاموش اکثریت شهروندان تهیدست جامعه است که می توان در برابر طبقاتی شدن آلودگی ایستاد و از حق نفس کشیدن در هوای پاک برای همگان دفاع کرد.

تامین آب تهران؛ در شرایط حاکمیت دیکتاتور، و در شرایط حاکمیت مردمی از مسیرهای یکسانی نمی رود!

سدّسازی، ضرر و زیان مردم بومی، واکنش مسئولین!