اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| بخشی از رسانه های روز ایران «مسلمان بودن» ممدانی شهردار جدید نیویورک را به نحوی یادآوری کرده اند که القا کنند که او گویا به خاطر مسلمان بودن پیروز شده است. بخشی حتی این پیروزی را محصول نفرت مردم از یهودیان دانسته و به نسل کشی در غزه نسبت داده اند. در حالی که آرای ممدانی نشان می دهد که بیشترین میزان رای ریخته شده به او مربوط به منطقه بروکلین است که یازده درصد جمعیت اش را یهودیان تشکیل می دهند. در عوض ممدانی در منطقه کویینز که درصد بالایی از جمعیت آن مسلمان است، تنها ۴۷ درصد رأی آورد و از نظر سهم رأی، در میان مناطق نیویورک رتبهی یکیبهآخر را داشت.
ممدانی چنانکه بخشی از تحلیل گران هم یادآوری کرده اند به خاطر تاکید بر مسکن ارزان و دسترس پذیر، حمایت از محلات و طبقات کمدرآمد، تمرکز بر آموزش و مدارس رایگان، ارائه خدمات بهداشتی و درمانی ارزان و استاندارد، شفافیت مالی و اخذ مالیات از ثروتمندان و توانمندسازی سازمانها و جوامع محلی پیروز شد.
شرم آور است که حامیان و بیانگران مطالباتی مشابه، یعنی پژوهشگران چپ گرا را با یورش امنیتی درتهران بازداشت و زندانی می کنند، و همزمان از پیروزی شهردار جدید نیویورک ابراز شادمانی می نمایند. شما که هر فریاد معیشتی را با اتهام امنیتی خاموش میکنید و نسخه ای جز شوک تراپی و غارت ته مانده سفره های زحمتکشان ندارید؛ شما که از وحشت پیوند اندیشه رهایی اجتماعی با اعتراضات معیشتی مزد و حقوق بگیران اقدام به بازداشت و پرونده سازی می کنید، شرم نمی کنید که پیروزی همین مطالبات را در نیویورک ستایش می کنید؟
اتفاقا پیام پیروزی ممدانی برای ما این است که مطالبات اکثریت بزرگ جامعه ما – عموم کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، زنان، دانشجویان و جوانان- اگر از سوی بلوکی از نیروهای برخاسته از درون همین اکثریت بزرگ نمایندگی و پیگیری شود، می تواند بر فراز دسته بندی های مصنوعی ایدئولوژیک، راهگشای خروج کشور از بن بست های کنونی باشد.
از شبکه تا خیابان؛ الگوی نوین سازمانیابی اعتراضات کارگری
بیانیه جمعی؛ محکومیت یورش به روشنفکران و فعالان مدنی، دفاع از آزادی بیان و تشکل
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه