اتحاد کارگران انقلابی ایران

روز دوشنبه به دنبال یورش همزمان نیروهای امنیتی، پژوهشگران، مترجمان و نویسندگان چپ‌گرا پرویز صداقت، اقتصاددان و سردبیر «نقد اقتصاد سیاسی»، شیرین کریمی و مهسا اسداله‌نژاد، مترجم، بازداشت شده‌اند. محمد مالجو، پژوهشگر اقتصاد و مورخ نیز احضار شده است. نهادهای امنیتی و دستگاه قضایی هیچ توضیحی در باره این بازداشت ها نداده اند. گزارش های رسمی رسانه ها نشان می دهد که به خانواده های بازداشت شده گان هم توضیحی داده نشده است. البته بازداشت، بدون اعلام دلیل روشن، همراه با ضبط وسایل تاکنون بارها از سوی نهادهای امنیتی صورت گرفته است. اما صرفنظر ازآنچه که احتمالن در توجیه این بازداشت ها منتشر شود یا به بیرون درز کند، گرایش بازداشت شده گان روشن است. آنان کسانی هستند که تاکنون همواره در کنار طبقات فرودست مانده اند و با وجود مخاطرات امنیتی، شرایط بهبود واقعی معیشت اکثریت بزرگ مردم را با دست گذاشتن بر ریشه ها باز گفته و ترویج کرده اند. آنان نه از تجاوز نظامی خارجی دفاع کرده اند، نه به بهانه دشمنی با آمریکا به صف محور مقاومتی ها پیوستند و خدمتگذار دستگاه سرکوب و دیکتاتوری شدند. آنان در رقابت تند میان طرفداران ائتلاف پایدار با چین و روسیه یا کوتاه آمدن در برابر آمریکا و پیوستن به بلوک غرب، نماینده خط سومی بوده اند که کلید استقلال کشور را تکیه بر خودحکومتی مردم و دموکراسی مشارکتی، توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور، ایدئولوژیک زدایی از سیاست خارجی و تنش زدایی در روابط بین المللی می دانسته اند.

امروز که شکاف طبقاتی بشدت گسترش یافته و اکثریت بزرگ مردم از انواع حامیان سیاست های ریاضتی و فقرگسترانه در درون و حاشیه حاکمیت و در اپوزیسیون، بیزارند، چپ علیرغم سرکوب شدید و محرومیت از سازمان و حزب نیرومند و سراسری، از ظرفیت پیوند با اعتراضات پایه اجتماعی خویش برخوردار است. پیوند با پایگانی که صدای غریو فریادهایش در کف خیابان هر روز نیرومندتر می شود، عامل نگرانی حاکمیت است.

در شرایطی که حکومت از گسترش جنبش‌های اعتراضی نگران است، هر صدای تحلیلی که این اعتراض‌ها را به ریشه‌های طبقاتی پیوند دهد، تهدیدی مستقیم تلقی می‌شود. آیا به همین دلیل است که به سروقت پژوهشگران، مترجمان و نویسندگان خوشنام رفته اند؟