یوسف آبخون ||| دو رویداد بزرگ سیاسی در ماه اکتبر امیدی برای صلح، و مانعی در برابر سیاست های جنگ افروزانه سرمایه داری بحران زده جهانی، به وجود آورده است.
اولی- اعتصاب عمومی سراسری در ایتالیا در سوم اکتبر و دومی- تظاهرات هفت میلیونی در بیش از سیصد شهر در سراسر آمریکا با شعار «نه به شاه» در هیجدهم اکتبر.
هر دو رویداد، چه از نظر تعداد شرکنندگان و چه از نظر دامنه و گستردگی آن ها، در تاریخ مبارزات کارگری و توده ای در هر دو کشور بی سابقه بودند. نکته ی مهّم دیگر این که، هر دو حرکت اساسا از جانب اتحادیه های کارگری و معلمی رزمنده ورادیکال سازماندهی شدند.
تاریخ دمکراسی و تاریخ مبارزات اتحادیه های کارگری در دفاع ازحق زندگی انسانی و شرافتمندانه برای کارگران به طور کلی، و به ویژه در کشورهای به اصطلاح پیشرفته و دمکراتیک سرمایه داری به طور اخص، ازهم جدایی ناپذیرند. این تاریخ هراندازه که تحریف شده، نتوانسته نقش اساسی کارگران و مبارزات اتحادیه ای شان را در تحکیم و گسترش دمکراسی در این کشور ها کم رنگ کند. ابتکار فراخوان و سازماندهی این دو رویداد بزرگ سیاسی از جانب اتحادیه های کارگری رزمنده و با همیاری جریان های چپ و انقلابی، در پاسخ به بزرگ ترین نگرانی بشریّت امروز در برابرسایه ی هولناک استبداد سرمایه دارانه ی فاشیستی، و فاجعه جنگ و نسل کشی انسان های بی دفاع، شاهد روشنی بر این واقعیت تاریخی است.
اعتصاب عمومی و سراسری دو میلیون نفر در ایتالیا در سوم اکتبر، که یکی از بزرگترین اعتصاب های بعد از جنگ جهانی دوم به شمار میرود و به توقف کامل کار و زندگی در روزجمعه منجر شد، در اعتراض به ارسال اسلحه به اسرائیل و نسل کشی مردم غزه، صورت گرفت.
این اعتصاب عمومی، ابتدا با ابتکار و فراخوان اتحادیه ی پایه (یو اس بی)، جمعی از اتحادیه های کارگری مستقل و رادیکال شروع و سپس اتحادیه رسمی کنفدراسيون کار ایتالیا ( سی جی آی ال ) را ناگزیر به مشارکت در آن نمود. با استقبال گسترده ی مردم از فراخوان اتحادیه های کارگری، دولت محافظه کار و شبه فاشیستی ملونی، ناگزیر به عقب نشینی در سیاست خود، و با شروطی مجبور به برسمیت شناختن دولت فلسطینی شد.
در امریکا، تظاهرات هفت میلیونی و بی سابقه مردم در کُلّ تاریخ این کشور در روز هیجدهم اکتبر، اساسا با ابتکار و فراخوان فدراسیون ملی معلمان امریکا ( آ اف تی) و ( ان ای ا) انجمن ملی آموزشی امریکا، شروع و سپس با مشارکت گسترده دانش آموزان و دانشجویان و هم چنین کارمندان دولتی و اتحادیه های کارگری و جریان ها و تشکل های گوناگون سیاسی و مدنی، به پیش رفت.
این واکنش بی سابقه ی توده ای و کارگری عظیم، در دنیای ناپایدار از لحاظِ کار و زندگی در نظام سرمایه داریِ بحران زده جهانی، و بیم از اضطراب جنگ و سایه شوم استبداد فاشیستی، و امید به رهایی از آن، به خاطر به میدان آمدن نیرویی تازه و رزمنده و موثر در برابر تباهی و بربریت این نظام ضد بشری و جهنمی، نور امیدی به وجود آورده است.
از خیابان تا سکوت؛ بسوی یک پیوند ناپیدا!
هم افزایی و تکوین زبان مشترک گرایش درونی جنبش مطالباتی
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه