بهمن زرین ||| حلِّ بُحران آب در کشور راه حلِّ یک وجهی ندارد، ولی از یک مسیر می گذرد. سدّسازی، حفرِ چاه های عمیق، انتقال آبِ بینِ حوزه ای، جانمائی ی غلطِ صنایعِ آب بَر، عدم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی مُدِرن، عدم بازسازی سیستم لوله کشی آب شهری از جمله مواردی هستند که بحران آب در کشورِ ما را، که از قبل هم با مشکلات ناشی از بارندگی ی اندک در بخش های بزرگی از کشور دست و پنجه نرم می کرد، به بحرانی چند وجهی تبدیل کرده است.
با نگاهی به هرکدام از این موارد شاهدِ وجودِ ردِّ پای ارگانها، نهادها، افراد و باندهائی خواهیم بود که در مصوبه کردن و اجرای این پروژه ها به دنبال سودهای شخصی و گروهی خود بوده اند. این دخالت گری در دوره های مختلف تمرکز خود را روی یک مورد گذاشته است. سالها قرار بود همه ی مشکلات آب را با ساختِ سدّ حل کنند. ارگانهای حکومتی و خصوصی، از قرارگاه خاتم الانبیاء گرفته تا شرکت های پیمانکاری طرف قرارداد وزارت نیرو و سپاه، به قیمت خشکاندن دشتها و رودخانه ها، نابودی زمین های کشاورزی و جلگه ها، و کوچاندن مردم بومی فربه تر از پیش شدند.
قبل از آن هم، در بحثِ جانمائی ی صنایعِ آب بَر در استانهای خشک شاهدِ عدم کارائی مسئولین حکومتی بودیم. امری که با اخراج کاربلدها و سرکوب فعالین محیط زیست بی ارتباط نبود.
صدور مجوز حفر چاه عمیق، و مصوبه ی انتقال آب بین حوزه ای هم به همین روال، قرار نبود که مشکلی از مشکلات بی آبیِ مردمِ ما را حل کنند، بلکه پروژه هائی بودند که قرار بود با چرب کردن سبیل تعدادی از دوستان، سفره ی تعدادی دیگر از دوستانشان را رنگین تر کنند.
اگر بحران آب چند وجهی است، راه حل امّا از یک مسیر می گذرد. کوتاه کردن دست همه اینهائی که نان خود را در خون مردم می زنند و می خورند. پویندگان این مسیر هم در نه خارج از کشور، بلکه در داخل کشور هستند. همه ی کسانی که بیشترین آسیب از بحران آب به آنها تحمیل شده است، رهپویانِ این مسیر هستند.
فرونشستِ زمین یک بحران ملی با ابعاد گسترده ی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. هفتصد و پنجاه شهر ایران در معرضِ فرونشست زمین قرار دارند. در جغرافیای فرونشست، بیش از ده هزار آبادی و دهها شبکه ی حیاتی از جمله خطوط نفت و گاز، جادهها و پلها قرار دارد. فرونشست زمین میتواند زندگی روزمره ی میلیونها نفر را مختل کند و خسارتهای اقتصادی و امنیتی جدی ایجاد نماید.
دشتهای آذربایجان غربی حداقل شانزده سانتی متر فرونشست داشته اند. این میزان در سال هزار و چهارصد و یک، ده سانتی متر گزارش شده بود. افزایش میزان فرونشست زمین در خراسان این استان را در بین چهار استانِ دارای بیشترین فرونشست قرار داده است. سالانه بیش از سه و نیم میلیارد مترمکعب آب در این استان برای کشاورزی از زیرِ زمین استخراج میشود. بخش بسیار بزرگی از این آب در زمین های کشاورزی متعلق به آستان قدس رضوی مورد استفاده قرار می گیرد.
انتقال آب بین حوزه ای از عوامل گسترش بحران آب در کشور است. کارشناسان با قطعیت می گویند در حالی که دریای کاسپین خود درگیر بحرانهایِ جدّی آلودگی، کاهش تراز آب و آغاز روند بیابانزایی می باشد، انتقال آب، سرنوشت ارومیه، زاینده رود و تالاب ها را برای این دریاچه هم رقم خواهد زد.
سالی آبی گذشته تنها یک صد و نوزده میلیون مترمکعب، به معنای دیگر تنها شانزده درصد از حقّآبه ی ایران از کشور همسایه ی افغانستان وارد کشور شده است.
در بخش آب شرب، در حال حاضر در برخی شهرهای کشور میزان تلفات شبکه انتقال آب حدود شانزده درصد است. این آمار در برخی استانها به بالای پنجاه درصد میرسد.
دریاچه هویر، یکی از جاذبههای طبیعی بکر دماوند در استان تهران، که تا چندی پیش به عنوان نمادی از زیباییهای کوهستانی البرز شناخته میشد، اکنون به طور کامل خشک شده و به گل نشسته است.
ستاد احیای دریاچه ی ارومیه علیه رئیس هئیت مدیره ی فدراسیون صنعت آب کشور به جرم ایجاد تشویش اذهان عمومی شکایت خواهد کرد. متهم در هفته ی گذشته اعلام رسمی کرده بود که در صورت ادامه روند خشک شدن ارومیه در آینده ای بسیار نزدیک ساکنین شهرهای اطراف ارومیه مجبور به مهاجرت خواهند شد.
سطح دفاع رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست از زنان روستائی از حدّ شعار بالاتر نمی رود. خانم انصاری بدون اشاره به وابستگی اقتصادی زنان بومی، و بدون پرداختن به عدم وجود زیرساخت های لازم برای تضمین حقّ دخالتگری بیواسطه زنان و بویژه زنان مناطق بومی که محیط زیست اشان با ناکارآمدی مسئولین، و با تعرض نهادها و افرادی که وابستگی اشان به نهادهای قدرت انکارناپذیر است، تخریب را تجربه می کنند، از مادرانگی زنان ستایش می کند و اینکه آنها با تربیت خود می توانند پایه گذارِ نگرشِ سبز در نسلِ آینده باشند.
هجوم به معادن و منابع طبیعی را در دستورِ کار خود قرار داده اند!
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه