اتحاد کارگران انقلابی ایران

اعتراضات روزهای اخیر در عین استقلال و جداگانگی حرکت ها از زندان تا دانشگاه، از کارخانه تا بیمارستان در فریاد علیه  بی عدالتی های نهادینه و سلب کرامت انسانی مشترکند. این اشتراک به سهم خود بستر تکوین یک زبان مشترک بین لایه های مختلف مطالبه گران و معترضان پدید آورده که به شکلی خلاقانه و از پائین «حق زندگی، حق کار و حق آموزش را با نان و آزادی در می آمیزد. معیشت و مطالبات صنفی عنصر مشترکِ پایه ای اعتراضات اخیر است و مطالبه دستمزد، بیمه، غذا، شهریه و خوابگاه، مطرح می شود اما شاهدیم که جنبش مطالباتی اگر چه هنوز در شکلی نمادین، مفهوم عدالت و رهایی اجتماعی را هم به پیش می کشد.  طرح شعارهای دانشجویی علیه کالایی سازی و چکمه پوشان حامی آن، در حقیقت بر ریشه ها دست می گذارد. درآمیختگی روند سیاسی شدن جنبش های اعتراضی و مطالباتی با تکوین زبان مشترک از پایین، علیرغم سرکوب ها، شرایط را برای گسترش همگرایی مساعدتر ساخته است. سه‌شنبه، همان روزی که شعار «نه به اعدام» در زندان‌ها طنین انداخت، در خیابان‌های مشهد، چابهار، اهواز و تهران نیز کارگران، رانندگان و بازنشستگان شعار دادند. هم صدایی ها بیشتر می شود و گروههای مختلف مطالبه گر به غریزه درمی یابند که با تکیه به هم می توانند با قدرت بیشتری حرکت کنند. در حقیقت هم افزایی از پائین به بالا، گرایش رو به رشد در جنبش مطالباتی است. تردید نباید کرد که هم افزایی، همگرایی و هم زمانی اعتراضی و مطالباتی در میان مردم اگر همچنان گسترده تر شود، حاکمیت و دسته بندی ها و جناح هایش را منزوی تر خواهد کرد و نقش و نفوذ معلمان، دانشجویان، کارگران و زندانیان را بیشتر خواهد کرد. اعتصاب و اعتراض زندانیان قزلحصار علیه اعدام و حمایت و همدلی گسترده ای که در زندان های دیگر، در سطح جامعه، در میان حامیان کارزار سه شنبه های نه به اعدام و طرفداران حقوق بشر و ایرانیان در خارج از کشور برانگیخت، یک نمونه برجسته از هم افزایی از پائین است که توانسته است سرنیزه رژیم را عقب براند و ضربه ای مهم به بهره برداری از عنصر رعب به عنوان ابزار دوام حاکمیت وارد سازد. همدلی از پائین اما فقط از طریق کارزارها و یا اعتصاب هایی نظیر اعتصاب بی سابقه زندانیان غزلحصار بلکه از طریق سازماندهی حرکت های جمعی اعتراضی بر پایه فصل مشترک های مطالباتی نیز می تواند شکل بگیرد و گسترش یابد. الگوی اعتراضات کرمانشاه که با حضور لایه های مختلف بازنشستگان و معترضان برگزار می شود یک نمونه غیر آکسیونی از گسترش هم افزایی از پائین است. ترکیب خلاقانه «حق زندگی، حق کار، حق آموزش و حق آزادی» بر متن تکوین یک زبان مشترک اعتراضی در کف خیابان، مسیر توده ای و سراسری شدن اعتراضات را هموارتر می سازد.