هجوم به معادن و منابع طبیعی را در دستورِ کار خود قرار داده اند!

بهمن زرّین ||| نگاهی به رخدادهای زیست محیطی نشان از آن دارد که سرمایه گذاریِ رانت خواران، و اعوان و انصار حکومتی روی معادن افزایش یافته است. سابقه ی تاریخی جمهوری اسلامی در ردّیابی منابع قابل تبدیل به پول گواهی می دهند که آنها سرمایه گذاری روی معادن را، برای غارتِ آنچه باقی مانده است، در الویتِ خود قرار داده اند.

ادامه ی کار صنایع روی و سرب در زنجان، کارخانه جات سیمان و گچ در اطراف روستای ویدر، معادن طلا در بانه، برداشت پتاس در محدوده تالاب گاوخونی، معادن سنگ در اصفهان، و معادن افقی در دامنه دماوند از جمله ی مواردی هستند که در هفته گذشته اعتراضات مردم بومی و فعالین زیست محیطی را در پی داشته اند. به اینها خشک شدن نخل های خوزستان، خشکاندن چنارهای ولی عصر تهران و آلودگی هوای مشهد را هم باید اضافه کرد.

تخریب کوه‌ها و غارت منابع طبیعی، فرسایش خاک، نابودی پوشش گیاهی و گسترش گردوغبار صنعتی، آلودگی هوا و افزایش تعداد بیماران سرطانی و خاص از عوارضی هستند که مردم بومی را دچار خود کرده اند.

بحران های چندوجهی روندِ مقابله با تخریب محیط زیست در سایه ی جمهوری اسلامی را تقریبا غیرممکن ساخته است. نهادینه شدن وجوه مختلف بحران ها در جمهوری اسلامی ریشه در حاکمیت رژیم سرکوب و خفقان دارد. حاکمیتی که با هر شکلی از دخالتگری مردم در سرنوشت خود مخالفت کرده و هر تلاشی برای ساخت زیربنای لازم برای شکل دادن دخالتگری دموکراتیک مردم در امور کشور را با خشن ترین و عوام فریانه ترین شیوه ممکن سرکوب می کند. تشدید آلودگی های زیست محیطی، زمین، آب و هوائی که مردم می نوشند و تنفس می کنند، آن چیزی است که بر مردم بومی مناطق مختلف کشورمان تحمیل شده است.


آلودگی‌صنایع سُرب و روی در استان زنجان، طیف گسترده‌ای از بیماری‌های صعب‌العلاج یا غیرقابل درمان در پی دارد که سرطان‌، تنها یک گروه از این بیماری‌ها محسوب می‌شود. بیماری ام اس، دیابت، روماتیسم، بیماری های اسکلتی، سیستم اعصاب مرکزی و تولدهای ناهنجار از دیگر عوارض تنفس این فلزات می باشند.


 آبادان، خرمشهر و شادگان در حال تبدیل شدن به قبرستان نخل‌ها هستند. شوری شدید آب، حدود چهل درصد نخلستان‌ها را نابود کرده، و محصول باقی‌مانده یا بی‌کیفیت است یا تبدیل به خوراک دام و فرآورده‌های صنعتی می‌شود. کشاورزان و نخلداران با بحران اقتصادی و اجتماعی بی‌سابقه‌ای روبه‌رو شده‌اند.


جانمائی سه کارخانه ی سیمان، کارخانه ی گچ و دهها معدن در اطرافِ روستای ویدر، تراژیک ترین تراژدی تخریب محیط زیست را دامن زده است. تخریب کوه‌ها، فرسایش خاک، نابودی پوشش گیاهی و گسترش گردوغبار صنعتی، زندگی مردم و زیست‌بوم این منطقه را به مرز نابودی رسانده است. مردم بومی می گویند نفس کشیدن سخت شده، آب آلوده است و زمین‌ها دیگر حاصلخیز نیستند.


تنها حاصل معادن طلا در بانه برای مردم بومی، زمین خشک، آب آلوده و هوای پُر از غُبار است. در حالی‌که معدن طلا جیب عده‌ای خاص را پر می‌کند، زندگی هزاران روستایی و کشاورز منطقه نابود شده است. مردم بومی، خشمگین از تخریب کوه‌ها و غارت منابع طبیعی، در یک اقدام اعتراضی بی‌سابقه‌ ماشین‌آلات و تجهیزات معدن طلا را به آتش کشیدند.


نوش دارو پس از مرگ سهراب. برداشت پتاس در محدوده تالاب گاوخونی بر تالاب، آلودگی‌های زیست محیطی و سلامت مردم منطقه تاثیر منفی دارد. فعالیت‌ طولانی‌مدت معادن و به ویژه معدن نمک در حاشیه تالاب گاوخونی -که در هفته‌های گذشته متوقف شد- اثرات خود را بر سلامت مردم منطقه گذاشته است. گسترش بیماری‌های نادر و انواع سرطان‌ها، به ویژه سرطان خون در میان مردم بومی حسن‌آباد و بخش‌های جرقویه و ورزنه طی سال‌های گذشته به قدری بوده است که حالا آنها در طوماری خواستار رسیدگی به وضعیت و انجام تحقیقاتی در این زمینه شده‌اند.


 اهالی علویجه اصفهان در اعتراض به فعالیت معادن سنگ در ارتفاعات این شهر تجمع کردند. مردم بومی خواستار توقف عملیات معدنی شدند. آنها می گویند کوه‌های ما را می‌برند و کسی پاسخگو نیست؛ دیگر نمی‌توانیم بی‌صدا تماشا کنیم.


قُلّه ی دماوند شصت متر کوتاه تر شده است. احداث معادن افقی، جاده‌سازی‌های غیراصلی، برداشت غیرمسئولانه از معادن و بازسازی نشدن از سوی معدن‌داران، صعودهای غیرمسئولانه و رهاسازی هزاران تن زباله و فضولان انسانی در مناطق مختلف وضعیت دماوند را فاجعه بار کرده است.  مجموعه ی این علل باعث شده که ارتفاع دماوند نسبت به چهار دهه ی گذشته شصت متر کوتاه تر شده است.


اجرای طرح بازسازی جدول و بسترِ جویِ آب در خیابان ولی عصر تهران ناقوس مرگ درختان چنار را در این خیابان به صدا درآورده است. عدم کارِ کارشناسی شده و واگذاری پروژه های این چنینی به پیمانکاران خصولتی در جمهوری اسلامی از سابقه ای طولانی برخوردار است.


آلودگی هوا در شهر مشهد رکورد زد. در سال جاری ساکنین مشهد و مسافران این شهر تنها هفت روز هوای پاک را تنفس کرده اند. مابقی سال اگر هوای این شهر آلوده نبوده، حداقل برای گروه های حساس ناسالم بوده است.

فضای جنگی و رها شدن امنیت غذایی مردم در سیطره رانت خواران و محتکران

مقابله موثر با سقوط دستمزد نیروی کار در گرو مقاومت جمعی

بیان دیدگاه