اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| اعتراضات روز سه شنبه، بازتاب همزمانی مطالبات صنفی– معیشتی و ضد تبعیض، مبارزه علیه اعدام و نهادینهسازی خشونت و اعلام صریح بیاعتمادی به وعدههای تکراری مدیریت را در فضاهای اعتراضی متمایز از سوی دانشجویان، کارگران، بازنشستگان و طرفداران حقوق بشر بازتاب می دهد. هرچند مطالبات پراکندهاند، اما زبان مشترکِ «بیاعتمادی، معیشت و عدالت کیفری» در همه اعتراضات دیده میشود.
پیوند کنشگرانِ کارگری، بازنشستگی، دانشجویی و حقوقبشری، امکان گذار از اعتراضات پارهپاره و مجزا و پیوند گسیخته میان همین مجموعه به ائتلاف یا حداقل همسویی گستردهتر را فراهم می سازد. ترکیبِ بحران معیشت، فروپاشی اعتماد و اعتراض حقوقبشری در چند نقطه و در میان چند قشر- با آهنگ تکرار شونده هفتگی- بهتدریج می تواند یک بُردار مشترک نارضایتی ساخته و در صورت تقویت همگرایی ها و همزمانی ها میان کنشگران این عرصه ها، از اعتراضات موردی به چارچوب اعتراضی همافزا حرکت نماید. مبارزه و اعتراض مشترک علیه سرکوبگری نیروهای امنیتی و بازداشت، پیگرد و تهدید فعالین در چهارچوب دفاع از آزادی بی قید و شرط سیاسی و حق مطالبه گری یک عرصه مهم این هم افزایی است. شکل گیری بُردارهای مشترک نارضایتی، می تواند الهام بخش و تکیه گاهی برای بُردارهای دیگر در حوزه های دیگر باشد و در گسترش بیشتر دامنه همگرایی ها و زمینه سازی تغییر توازن قوا بسود مردم تاثیرگذار شود.
هیچ بلوک بزرگ طبقاتیِ متکی بر بخش های سازمان یافته اردوی بزرگ کار و زحمت در کشور ما، بدون مبارزه علیه همه شکل های ستمگری در حق همه قشرها و لایه های هم سرنوشت با نیروی کار و اتحاد عمل پایدار بر پایه فصل مشترک های مطالباتی با مبارزان آن شکل نخواهد گرفت. بُردارهای مشترک نارضایتی های کنونی در لایه های اعماق، ظرفیت های مهمی در راستای پبشروی به سوی ایجاد چنین بلوکی هستند. برای کنشگران اردوی کار این بُردارهای مشترک، الزام ها و الویت های همسویی، هم گرایی و هم افزایی در جهت شکل دادن به بلوک مستقل اردوی کار علیه دیکتاتوری و بهره کشی را روشن می کنند.
گسترش فلاکت، جناح های حاکمیت را از وقوع شورش های خودانگیخته به وحشت انداخته است
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه