اتحاد کارگران انقلابی ایران

شریفه محمدی: من فرزند کارگری هستم که ازکودکی دستان پینه‌بسته‌ پدرم را دیده‌ام؛ پدری که با پتک، نان را از میان سنگ‌ها می‌جست عمری سنگ تراشید، پتک زد و سختی کشید، بی‌آنکه حتی یک روز بیمه تأمین اجتماعی داشته باشد. او ما را با سختی‌های زندگی آشنا کرد و آموخت که در برابر ناملایمات و فشارها مقاومت کنیم و تن به هیچ ذلتی ندهیم. حرف ناحق و گناه ناکرده را از هیچ‌کس نپذیریم. من فقط زندگی کردم و عاشق زندگی بودم و هستم؛ نه تنها برای خود، بلکه برای همه‌ انسان‌های شریف و زحمتکشی که کار می‌کنند تا زندگی بگذرد و رفاه و آسایش برای همگان فراهم شود.

برای امضای طومار اعتراض به حکم اعدام شریفه محمدی اینجا کلیک کنید