زندان به بند کشیدن فرد نیست، تنبیه جامعه است. تبعید روز و مراقبت از شب است. کینهای چرکین علیه حرکت است.
زندانی فریادی نه از درد خویش که بر سر جور است. جوانهایست در زمستان که بهار را آرزو میکند. شعلهای است که آتش را نوید میدهد. اعتراضیست به آنچه هست و خواستی برای آنچه بایستی باشد.
و ما این بیرون – در زندانی بزرگتر – ایستادهایم. همراه که نباشیم، در فرصتی که تاریخ در اختیارمان گذاشته، تماشایی خواهیم بود.
کارزار حمایت از زندانیان فرصتی است برای ثبت نام خویش در فهرست کسانی که روز را آرزو میکنند و حرکت را با هر گام ممکنی – هر چند کوچک – اراده کردهاند.
لینک ورود:
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه