
داود رضوی، عضو هیئتمدیره سندیکای کارگران شرکت واحد، روز جمعه ۳۰ خرداد به مرخصی پنجروزه آمد. بهدلیل حمله جنایتکارانهی موشکی اسرائیل به زندان اوین در دوم تیر، خانواده ناچار شدند در شرایط جنگی و با بستهشدن جادهها، با تأخیر و در روز ششم تیر به تهران بازگردند. در این مدت، او از شهرستان نامهای به دادستانی ارسال کرد تا شرایط اضطراری را توضیح دهد، اما در پی بینظمیهای اداری و فقدان پاسخگویی، این اقدام بینتیجه ماند.
پس از مراجعه به دادستانی و پیگیری موضوع، مشخص شد نامه رسیده، اما بهدلیل نبود مانیتور، قاضی مربوطه آن را نخوانده است. سپس خانواده به دادسرای امنیت در خیابان ویلا و بعد به زندان تهران بزرگ ارجاع داده شدند. همسر داود رضوی نهایتاً موفق به ملاقات با نیری، دادیار ناظر بر زندان، شد و او پس از شنیدن شرح ماجرا دستور بازگشت فوری داود را صادر کرد. این در حالی بود که تنها یک روز بعد اعلام شد کلیه مرخصیها تا پایان تیرماه تمدید شدهاند.
در روز اول مرداد، رضوی به زندان مراجعه کرد، اما بهدلیل نداشتن کارت عکس، از ورود به بند ممانعت شد و بهطور موقت به یک سوله منتقل شد. این سوله دارای چهار اتاق با مجموع ۴۸ تخت بود، اما بیش از ۷۰ زندانی در آن نگهداری میشدند و بسیاری ناچار به کفخوابی بودند. وضعیت بهداشتی و رفاهی در این محل بهقدری وخیم بود که وی در هیچیک از دورههای زندانش، چنین شرایط غیرانسانیای را تجربه نکرده بود.
پس از دو روز، رضوی به سالن شش زندان تهران بزرگ منتقل شد. او از مسئولان درخواست کرده بود به بند همبندیهای سابقش از زندان اوین منتقل شود، اما این درخواست ابتدا رد شد و او به سالنی دیگر فرستاده شد، در حالیکه هیچگونه لباس، وسایل شخصی یا اقلام ضروری بههمراه نداشت. چون هنگام حمله به اوین در مرخصی بود، وسایلش در زندان باقی مانده و همبندیهایش نیز فقط توانستهاند بخش محدودی از وسایل خود را منتقل کنند. در نهایت، با پیگیری همبندیهایش و رضایت خود او، رضوی به بند مورد نظر منتقل شد، اما همچنان با کمبود وسایل اولیه مواجه است. او سه روز نخست بازگشت را در فشار شدید جسمی و روانی گذراند.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی عمیق از وضعیت وخیم داود رضوی، بار دیگر تأکید میکند مسئولیت مستقیم حفظ جان و سلامت این فعال کارگری بر عهدهی مسئولان زندان و نهادهای قضایی است. همچنین سندیکا خواستار آزادی بیقید و شرط داود رضوی، پایان فشارها بر اعضای سندیکا، و آزادی کلیه فعالان کارگری، معلمان، بازنشستگان و زندانیان سیاسی و عقیدتی و لغو کامل مجازاتهای غیرانسانی اعدام است.
داود رضوی باید آزاد گردد.
فعالان کارگری و زندانیان سیاسی و عقیدتی باید آزاد شوند.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۷ مرداد ۱۴۰۴
https://twitter.com/VahedSyndicate
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica
بیان دیدگاه