فهرست عناوین اعتراضات یک هفته اخیر در سراسر کشور حاوی نکات مهمی در ارزیابی از بازتاب های بحران ها و ناترازی های کنونی بر زندگی مردم، فضای عمومی مطالبه گری و صف آرایی های ناظر بر آن است. بخشی از اعتراضات گزارش شده در شبکه های اجتماعی در یک هفته اخیر به شرح زیر است:
تجمع اعتراضی مردم چار دانگه نسبت به قطعی های مکرر برق و خاموشی های بی برنامه، اعتراض دهها نفر از اهالی بلده و فعالان محیط زیست با تجمع در محور هراز نسبت به فعالیتهای ویرانگر معدن در این منطقه با شعارهایی چون «معدن دار حیا کن، منطقه را رها کن و «مرگ طبیعت مرگ ماست «، تجمع اعتراضی مرغداران در خراسان رضوی نسبت به وضعیت بحرانی مرغداری، تجمع اعتراضی بازنشستگان فرهنگی در مقابل وزارت آموزش و پرورش در اعتراض به وضعیت معیشتی و مطالبات پرداخت نشده، راهپیمایی مردم خشکه بیجار نسبت به قطعی مکرر آب و برق با شعارهایی چون «آب برق زندگی حق مسلم ماست» و»مرگ بر بی کفایتی» تجمع بازنشستگان تامین اجتماعی اصفهان در محل سالن کانون بازنشستگان در اعتراض به مسئولان و عملکرد بانک رفاه، تجمع اعتراضی مردم روستای برزنون نیشابور نسبت به قطعی آب در شرایطی که قطعی های طولانی و بی برنامه آب زندگی روستاییان را فلج کرده؛ کشاورزی نابود شده و دام ها تشنه اند، تجمع اعتراضی مردم انار نسبت به قطعی برق در مقابل اداره برق، تجمع اعتراضی مردم صالحیه نسبت به قطعی آب، اعتراض مردم روستای میرابه کرمانشاه نسبت به بحران بی آبی، اعتراضات ۴ روزه مردم سبزوار در اعتراض به قطعی آب و برق در میدان فرمانداری سبزوار، اعتراض مردم نسیم شهر نسبت به قطعی آب و برق، سردادن شعار مرگ بر دیکتاتور در ایستگاههای مترو علیآباد و خزانه تهران در اعتراض به تاخیرهای طولانی مدت، سردادن شعار مرگ بر دیکتاتور در شامگاه ۳۱ تیر در حوالی دانشگاه تهران – شمال در اعتراض به وضعیت نابسامان و مدیریت کشور، تجمع رانندگان و کامیونداران زرند در اعتراض به کرایه های غیر منصفانه و توزیع ناعادلانه بار در حاشیه یکی از مسیرهای معدنی، تجمع اعتراضی کارگران فولاد در خراسان رضوی برای جلوگیری از دخالت مافیا و رانت در مدیریت فولاد خراسان ، تجمع اعتراضی رانندگان در مقابل وزارت صمت در تهران برای مطالبات خود.
ازمیان اعتراضات یک هفته اخیر، ۳۹ درصد مربوط به اعتراضات آب و برق بوده است و اکنون آب؛ این ماده حیاتی هم در دسترس مردم نیست و به اعتراف مسئولان ۲۴ استان کشور دارای تنش آبی هستند که در صدر آنها، تهران و البرز با جمعیتی بیش از ۲۰ میلیون قرار دارند. شهرهای اصفهان، اراک، ساوه، تبریز، بانه و بندرعباس در ردههای بعدی تنش آبی قرار دارند. در حالی که مسئولان بیکفایت بحران آب را به خشکسالی نسبت می دهند، و همواره در سالهای گذشته بی کفایتی خود را به مصرف زیاد مردم نسبت می دادند، اکنون تنش آبی ۷۷ درصد مساحت کل کشور و ۵۳ شهر را فرا گرفته است.
متخصصان محیط زیست، بارها راجع به کم آبی و تنش آبی قبلا هشدار داده اند ولی کو گوش شنوا. بارها نسبت به افزایش بهره برداری از منابع آب زیر زمینی و…. هشدار داده اند ولی مسئولان جمهوری اسلامی بی توجه به هشدارهای متخصصان عمل کرده اند. در حاکمیت اسلامی این بی توجهی ها عادی است. زیرا اساسا دغدغه حاکمیت زندگی مردم نیست. حالا که با بحران مواجه شده اند نه راه حل اساسی و ریشه ای، نه مقطعی و نه حتی موقتی ندارند و فقط از مردم می خواهند تشنگی و قطع طولانی مدت برق را تحمل کنند. اعتراض مردم به قطع آب و برق را هم با اعزام دسته های سرکوب پاسخ می دهند.
درک ابعاد بحران آب و برق و نبود راهکاری برای کاهش رنج های مردم در این دو عرصه، یکی از دلایل گسترش اعتراضات در یک هفته اخیر است. با این اعتراضات می توان گفت: شوک ناشی از فضای جنگ در میان مردم فروکش کرده، وضعیت تعلیق به پایان رسیده و جهنمی تر شدن شرایط زندگی روزانه با ساعت های طولانی قطع آب و برق؛ تعویق حقوق بازنشستگان و کارگران، تعطیلی و ورشکستگی کارخانه های تولیدی در اثر قطع برق، عدم پرداخت بدهی کشاورزان در ترکیب با انبوهی ازمشکلات لاینحل زندگی روزمره لایه های مختلف مردم، بازگشت به خیابان و از سرگیری مطالبه گری را زمینه سازی کرده است.
بازگشت جنبش مطالباتی به صحنه اعتراضات در شرایط تعمیق و گسترش بحران های لاعلاج، تشدید سرکوب از سوی حاکمیت در دوره پس از جنگ دوازده روزه، تبلیغ گسترده آلترناتیوهای راست خودفروش و پرواسرائیلی، گروهبندی های حاشیه حکومت، و صف آرایی گزینه های مختلف در برابر حاکمیت است که صورت می گیرد. این بازگشت البته روندی پر افت و خیز خواهد بود اما فرایند گسترش اعتراضات مزد و حقوق بگیران به شرطی ثمربخش خواهد بود که به فرصتی برای پیگیری روند همگرایی نیروهای مستقل جنبش کارگری و لایه های همسرنوشت با آن تبدیل شود.
اتحاد کارگران انقلابی ایران
چهارم مردادماه هزار و چهارصد و چهار
مطلب مرتبط: وضعیت تعلیق و مقابله با خطر از هم پاشیدگی جامعه مدنی

بیان دیدگاه