سحر ممیزاده، فعال مدنی اهل اردبیل در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ بهشیوهای خشونتبار توسط مامورين حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شده و از آن زمان تاکنون، تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روانی قرار دارد. بر اساس اطلاعرسانی نزدیکان به وی: «ماموران در زمان بازداشت، با اسلحه وارد خانه او شده، اعضای خانواده را تهدید کردند و تمام تلفنهای همراه را ضبط کردند. خانواده او تا مدتها از محل نگهداری یا وضعیت جسمانی سحر هیچ اطلاعی نداشتند. نخستین ملاقات، پس از هفتهها بیخبری، نشان داد که سحر با بدنی پر از زخم در سلول انفرادی و محیطی آلوده و غیربهداشتی نگهداری میشود. او در این دیدار به خانوادهاش گفته که او را در طول بازجوییها تا پای چوبهدار برده و سپس بازگرداندهاند؛ اقدامی که شکنجه روانی آشکاری تلقی میشود» . سحر ممیزاده، ۲۹ ساله، پیشتر نیز در آبان ۱۴۰۳ به دلیل فعالیتهای اعتراضی در فضای مجازی، از جمله حمایت از توماج صالحی و اشاره به نام مسعود پزشکیان، بازداشت و پس از مدتی با وثیقه آزاد شده بود.
قطعی اینترنت، شرایط جنگ ۱۲ روزه و ترس و واهمهی خانوادههای بازداشتشدگان از اطلاعرسانی سریع و بهموقع از اسامی عزیزان بازداشتی خود، روند پروندهسازی و اعمال اشد شکنجهها را برای نهادهای امنیتی، تسهیل کرده است. در شرایطی که قوه قضاییه با بیان صریح از تسریع در پروندهسازی و اعدام فلهای سخن میگوید، در زندانها و خانههای امن سراسر کشور نیز، این چنین فجایعی در جریان است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه