ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی، در شرایطی بهسر میبرد که جان و سلامت روانیاش در معرض تهدید جدی قرار دارد. طبق گزارش های منتشره ، پرونده او اخیراً از مسیر معمول امنیتی خارج شده و بهطور غیرمنتظرهای به دادسرای جنایی ارسال شده است؛ اقدامی که معمولاً به معنای ورود پرونده به فاز خطرناکتری از سناریوسازی و پروندهسازیهای سنگین است.
ارغوان فلاحی برای دومین بار در بهمن ۱۴۰۳ بازداشت شد و طی این مدت، در بندهای ۲۰۹ و ۲۴۱ (زیر نظر حفاظت اطلاعات قوه قضاییه) تحت شکنجههای سنگین روانی قرار داشته؛ شکنجههایی که هدف آن، اعترافگیری اجباری درباره نقشداشتن در پروندهی ترور دو قاضی امنیتی بهنامهای محمد مقیسه و علی رایزنی عنوان شده است.
منابع مطلع میگویند سناریویی مشابه آنچه پیشتر دربارهی امیرحسین و محمد اکبریمنفرد و بیژن کاظمی اجرا شد، در حال تکرار است؛ شکنجههای روانی، انزوای کامل، ممنوعیت تماس با خانواده یا وکیل و محرومیت مطلق از روند دادرسی عادلانه.
در حالی که ارغوان فلاحی هنوز در بازداشت موقت و بدون صدور حکم نهایی نگهداشته شده، ارسال پروندهاش به دادسرای جنایی زنگ خطر جدیتری را به صدا درآورده. پرسش اینجاست:
آیا دستگاه امنیتی – مشابه سالهای پیش – بهدنبال «قربانیسازی» در پروندهی ترورهاییست که ابعاد آنها هنوز مبهم مانده؟
صدای زندانیان سیاسی باشیم !
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه