در حالی که سیزده روز از انتقال ناگهانی و اجباری دهها زن زندانی سیاسی از زندان اوین به زندان قرچک ورامین میگذرد، کمپین آزادی وریشه مرادی با انتشار بیانیهای، زنگ خطر را درباره وضعیت جسمی و روانی این زندانیان به صدا درآورد.
به گفته این کمپین، زندانیان سیاسی زن در قرچک در شرایطی غیرانسانی نگهداری میشوند؛ بدون تهویه، در گرمای طاقتفرسای تابستان، با سرویسهای بهداشتی فاضلابزده، بدون امکان شستوشوی بهداشتی لباس، و با آشپزخانهای که جان آنها را به خطر میاندازد.
بر اساس تماسهای محدود زندانیان با خانوادههایشان، آنها در قرنطینهای قرار گرفتهاند که حتی به فروشگاه یا فضای عمومی زندان دسترسی ندارند. تختهای تنگ و اتاقهای شلوغ، انزوای شدید و بلاتکلیفی حقوقی، فشار روانی را به اوج رسانده است.
کمپین در بیانیهاش نوشت: «اگر از موشک نمردیم، نمیخواهیم با آتشسوزی و گازگرفتگی بمیریم.» این جمله بازتابی از وضعیت امنیتی و زیستی نابسامان این زندانیان است.
این کمپین، اقدام به انتقال این زنان را بخشی از یک پروژهی تنبیهی دانسته و خواهان واکنش فوری نهادهای حقوق بشری بینالمللی، از جمله گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، شده است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه