ارزیابی جمهوری اسلامی از اینکه حمله ای صورت نمی گیرد خطا بود. رژیم ایران تصور می کرد با نشان دادن قدرت موشکی و پهبادی اش طرف مقابل را به قدر کافی برای پذیرش برخی از خواسته های کلیدی خود ترسانده است و اسراییل در شرایط مذاکرات با آمریکا حمله نمی کند. حمله اسراییل خطا بودن این تحلیل را نشان داد.
ارزیابی اسراییل و حامیانش از این که با یک ضربه ناگهانی و شدید می توانند تهران را به تسلیم وادارند اشتباه بود. آنها تصور می کردند که با زدن رهبران نظامی و دانشمندان هسته ای در یک حمله برق اسا می توانند رهبران سیاسی را به زانو دراورند. غافل از این که تسلیم محض برای رژیم اسلامی به معنای پذیرش سرنگونی در داخل است. روند اوضاع خطا بودن این تحلیل غرب را نمایان کرد.
تا اینجا ارزیابی هر دو طرف از توان نظامی خود و طرف مقابل نادرست از آب درآمده است. اساسا دلیل به نتیجه نرسیدن گفتگوهای عمان هم همین ارزیابی های نادرست بود. جنگ تا زمانی که دو طرف ارزیابی خود را از موازنه قوای خود و طرف مقابل تصحیح کنند ادامه می یابد و همراه با آن جنگ روانی و تبلیغاتی و جنگ روایت ها. و تا زمانی که این جنگ ادامه دارد قربانیان اصلی همچنان غیرنظامیان هستند؛ زنان و مردان و کودکانی که هیچ نقشی در برافروختن این جنگ ویرانگر نداشته و هیچ نفعی در جنگ افروزی و دمیدن بر انتقام جویی، خونریزی، کشتار، ترور، انهدام مراکز و تاسیسات زیربنایی نظیر آب، نیروگاه برق، پالایشگاهها و مراکز مسکونی و بیمارستان ها نداشته و ندارند. در شرایط حاضر چند نکته حائز اهمیت اساسی است: .
اولا نیروهای مستقل و مردمی و حامی کارگران و زحمتکشان که مبارزه برای تحولات بنیادی و رادیکال در جامعه ایران و پایان دادن به فاجعه موجود را از مسیر «رژیم چنج» مورد نظر نتانیاهو و ریزش بمب ها و عملیات ریزپرنده ها و غرش هواپیماهای جنگی نمی بینند، نباید در دام جنگ روایت های دو طرف اصلی این منازعه شوم و ارتجاعی گرفتار شوند
ثانیا: نباید اجازه داد اخبار جنگ، بر مبارزه مردم در درون کشور سایه افکند. شوک ناشی از جنگ فروکش می کند ولی فشار فقر، بی حقوقی، سرکوب و زندان کماکان ادامه داشته و تشدید خواهد شد. جنگ همه این مشکلات را تشدید کرده است. در این شرایط چپ و نیروهای رادیکال نباید وضعیت خطرناک زندان ها و سرکوب را از یاد ببرند؛ نباید بازنشستگان، معلمان و پرستاران و … را فراموش کنند. مهم و حیاتی است که حتی در شرایط نفیر شوم جنگ سه شنبه های اعتراضی به محاق گرفتار نشود و روند تقویت جنبش نه به اعدام همچنان پیگیری شود.
این جنگ، جنگ دو ارتجاع است. جنگ مردم نیست، هر چند که مردم را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. تنها با همگرایی هر چه گسترده تر همه نیروهای مخالف جنگ و مدافع صلح فوری به مثابه نیروی سوم است که می توان بر جنون جنگ طلبی کنونی و تبلیغات دو طرف جنگ لگام زد و به عبور مردم ایران از برزخ کنونی یاری رساند.
دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۴
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه