با حملات زنجیره ای رژیم اسرائیل به دهها مرکز هسته ای و زیرساختی در سراسر کشور که با هماهنگی و همکاری آمریکا و حمایت سه کشور اروپایی صورت گرفت، مذاکرات هسته ای عملا به محاق رفته و جنگ و کشتار و ویرانی جای آن را گرفته است. ترامپ و سه دولت اروپایی که قبلا با تصویب قطعنامه در شورای حکام علیه برنامه هسته ای جمهوری اسلامی زمینه تجاوز نظامی اسرائیل به ایران در پایان دو ماه و پنج دور مذاکرات با آمریکا را فراهم کرده اند رسما و آشکارا و در مغایرت کامل با همه موازین حقوق بین المللی از تجاوز گسترده نظامی اسراییل جانبداری کرده و تلویحا صراحت داده اند که مذاکرات هسته ای در واقع پوششی برای حمله نظامی توافق شده اسرائیل به ایران و ابزاری برای واداشتن تهران به تسلیم بوده است.
حملات اخیر و فرو رفتن در دهشت جنگی با ابعاد ناشناخته در خاورمیانه ای که مانند بشکه باروت است بار دیگر بلاهت ایده اصلی رهبر جمهوری اسلامی که مدعی بود «نه جنگ می شود نه صلح می کنیم» را به سطح کشیده است. مردم ایران هیچ نقشی در مجموعه برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی ندارند. این برنامه در بیش از دو دهه اخیر بهانه ای شده است برای انداختن طناب تحریم های خفه کننده بر گردن مردم ایران، ابزاری در خدمت بریدن صدای مردم به اتهام وابستگی به دولت های متخاصم خارجی و توجیه مضاعف سرکوب و دیکتاتوری، فربه کردن کاسبان تحریم، نابودی امکانات توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور، تشدید فقر و فلاکت و گستراندن سایه شوم جنگ بر سر مردم. حالا که پرتابه ها و ریزپرنده های رژیم کودک کش اسرائیل مراکز هسته ای و نظامی و زیرساختی حدود صد شهر ایران را زیرو رو کرده اند و عامل نشر مواد هسته ای از نیروگاه نطنز شده اند، به سادگی و در همان اولین روز تجاوز نظامی می توان دید که این حاکمیت با دستگاههای فاسد و سرکوبگر امنیتی اش حتی نمی تواند امنیت سرداران لاف زن خودش را در برابر تروریسم دولتی سازمان یافته رژیم جنایتکار اسرائیل تامین کند چه رسد به امنیت مردم؛ و می توان دید که در همین اولین روز حملات، واقعیت دهشتناک جنگ دهان گشوده است: قربانیان اصلی این جنگ مردم غیرنظامی هستند که هیچ نقشی در تعیین سیاست های حاکمیت نداشته اند و ندارند. همچنین بستن اینترنت، «برخورد» با فعالان مستقل ضد جنگ و صلح طلب در فضای مجازی از سوی دادستانی کشور براساس تایید رسمی، تهدید اطلاعات سپاه به بازداشت های گسترده کنشگران در صورت اعتراض علیه جنگ؛ و ایجاد فضای سنگین امنیتی در زندان اوین نشان می دهند که حاکمیت قصد دارد تا بار دیگر انتقام شکست ها و مرگ سرداران خود را از مردم بگیرد.
در این شرایط صرف محکومیت تجاوز نظامی و تروریسم عنان گسیخته دولتی رژیم کودک کش اسرائیل به ایران کافی نیست. مبارزه علیه جنگ و جنگ طلبی مستلزم مرزبندی صریح و آشکار با نظام ولایت مطلقه فقیه و جناح هایش، سلطنت طلبان، مجاهدین خلق و برخی گروههای جدایی طلب نیابتی رژیم های همسایه است که منتظر فرصت اند. برای لگام زدن بر جنگ طلبی و جست و خیز این نیروهای ضد مردمی، جنبش بزرگ دفاع از صلح با همگرایی همه نیروهایی که در جنگ افروزی و ریزش بمب ها و شلیک پرتابه ها جز ویرانی و نابودی انسان و انسانیت نمی بینند ضرورت حاد شرایط کنونی کشور است؛ جنبشی که ضمن همبستگی با مردم رنج کشیده غزه و عدم سکوت در برابر نسل کشی آشکار اسرائیل بتواند برای حق به یغما رفته تعیین سرنوشت از سوی مردم ایران به عنوان یکی از شروط اساسی تامین صلح مبارزه کند
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه