همراه با بازنشستگان، معلمان، کارگران، پرستاران و کشاورزان، اینبار فریاد برابریخواهی و ستمگریزی توسط کامیونداران و رانندگان بر سر دولتمردان آوار شده است. گرانی، تورم، ناکارآمدی بیمه، جادههای غیراستاندارد و ناامن، سببساز اعتراض بهحق این قشر زحمتکش در شهرهای مختلف کشور شده است. حاکمیت بهجای آنکه بهدنبال راهحلی برای حل مشکلات این قشر زحمتکش باشد، مانند سایر اقشار معترض جامعه به سرکوب، دستگیری و تهدید رانندگان و کامیونداران پرداخته است.
انجمن صنفی فرهنگیان اسلامآباد غرب، مطالبات و اعتراضات کامیونداران و رانندگان را برحق دانسته و به رسمیت میشناسد و هرگونه برخورد غیرقانونی با این قشر و سایر اقشار جامعه را محکوم میکند. همچنین اعلام میدارد که راه برونرفت از اینهمه ستم و اجحاف، همبستگی و اتحاد اقشار مختلف مردم در یک صف متحد است.
در دنیای امروز، راهها را رگهای حیاتی دنیا میدانند که ملزومات زندگی مردم را به آنها میرسانند. وقتی راه رگ باشد، ماشین و راننده نیز حکم خون را دارند که باعث زنده ماندن موجود زنده میشود.
دولت، زانوی زمختش را بر گردن اقشار آسیبپذیر جامعه نهاده و، بهقول مارتین نیمولر، یکییکی به سراغ آنان میرود. ابتدا به سراغ دانش و آموزش رفت و با به زانو درآوردن آموزش و پرورش، آن را از اساس تهی کرد؛ معیشت و منزلت معلم را متزلزل نمود و کتابها را بیمحتوا کرد، بهطوریکه میانگین نمرات پایان سال دانشآموزان کمتر از ده شده است. سپس به سراغ بازنشستگان، کارگران، پرستاران و… رفت و هماکنون نیز با گران کردن گازوئیل، با یک تیر دو هدف را نشانه میرود: یکی معیشت رانندگان و دیگری قوت اقشار آسیبپذیر جامعه که تنها امیدشان، حداقل خوردنیای بر روی سفرهشان است؛ سفرهای که روزبهروز کوچکتر میشود.
انجمن صنفی فرهنگیان شاغل و بازنشسته کرمانشاه، ضمن حمایت از خواستههای برحق کامیونرانان، از دولت میخواهد که سهمیههای مناسب سوخت و حتی یارانهی لوازم یدکی را در اختیار کامیونداران قرار دهد. همچنین از مردم شریف ایران درخواست میکند که از این رانندگانی که شبانهروز با ماشینهای فرسوده و در جادههای ناامن، جانشان را کف دستشان میگذارند تا مردم از حداقلهای زندگی هم محروم نمانند، حمایت مالی کنند و خانوادههای این عزیزان را که تنها منبع درآمدشان حقوق رانندگی است، فراموش نکنند
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه