اتحاد کارگران انقلابی ایران

با پایان دور دوم مذاکرات هسته ای بین جمهوری اسلامی و دولت ترامپ، هم طرفین اصلی و هم واسطه مذاکره یعنی عمان از مثبت بودن فضای مذاکره خبر دادند. وزارت خارجه عمان در بیانیه خود پیرامون محتوای مذاکرات تاکید کرد: «دو طرف موافقت کرده اند وارد مرحله بعدی گفتگوهای خود شوند که هدف آن امضای یک توافق عادلانه، پایدار و الزام آور است که تضمین می کند ایران کاملا از سلاح های هسته ای و تحریم ها رها شده و توانایی خود برای توسعه انرژی هسته ای صلح آمیز را حفظ کند.»

از قرار اعلام شده مذاکرات وارد فاز کارشناسی می شود و تیمی از کارشناسان دو طرف از روز چهارشنبه آینده درباره جزئیات فنی در عمان به بحث و گفتگو خواهند پرداخت. واکنش بازار سهام، ارز و طلا در ایران در مجموع مثبت بوده است. پس از برگزاری دور دوم مذاکرات، احتمال چرخش سیاستگذاران آمریکایی به سمت سیاست رژیم اسراییل در نابودی کامل برنامه هسته ای و خلع سلاح موشکی ایران کاهش یافته و امکان دستیابی به توافقی که خطر جنگ، تجاوز نظامی و انهدام زیر ساخت های کشور را از سر مردم ایران دور کند بیشتر شده است.

اعلام پایان «مثبت» دور دوم مذاکرات از سوی طرفین، تاکید بر دو نکته مهم را ضروری ساخته است. اول: طیف راست «اپوزیسیون» جمهوری اسلامی که این مذاکرات را عامل تقویت حاکمیت می داند و از سیاست رژیم اسرائیل در برهم زدن «گزینه» مذاکره و جایگزین کردن «گزینه» نظامی جانبداری می کند، (نمونه اش بیانیه رضا پهلوی) رویاروی مردم ایران ایستاده است نه همراه مردم ایران. زیرا سیاست خود را بر گسترش تحریم ها و رویارویی نظامی آمریکا و اسرائیل که حاصلی جز تشدید فقر و فلاکت مردم و از بین رفتن زیرساخت های توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور در فردای حذف جمهوری اسلامی ندارد، بنا کرده است. بی دلیل نیست که می خواستند از مردم ایران وکالت بگیرند که نماینده شان در برابر آمریکا، اسرائیل و متحدان غربی آمریکا در خارج از ایران باشند. اپوزیسیون راست ایران طرحی مستقل برای حذف حاکمیت کنونی برپایه سازماندهی اراده مردم ندارد. زیرا سازماندهی این اراده تنها بر پایه مطالبات واقعی مردم و فراتر از آن پذیرش ابتکار عمل مستقل کنشگران میدانی گروههای مختلف مردم ممکن است و این مطالبات آشکارا متضمن درآمیختگی تفکیک ناپذیر آزادی و عدالت اجتماعی است. طیف راست نه تنها سازمانگر و پاسخگوی مطالبات حیاتی پایه دهها میلیونی نیروی اصلی دگرگونی در ایران یعنی کارگران و زحمتکشان کشور نیست که جلوگیری از سازمان یابی مستقل آنان و حذف رژیم حاکم از بالای سر آنها به کمک فشارهای سهمگین خارجی و فروپاشی و انهدام کشور با بمب های دو هزار تنی از سوی رژیم نتانیاهو و هواپیماهای رادار گریز آمریکا را پیگیری می کند. به همین دلیل است که توافق احتمالی میان جمهوری اسلامی و آمریکا برایش کابوسی وحشتناک است.

دوم: تقویت احتمال دستیابی به توافق میان آمریکا و جمهوری اسلامی بر سر پرونده هسته ای در شرایطی که حاکمیت با شکست های پی در پی نیروهای نیابتی بیش از گذشته تضعیف شده و در عرصه داخلی نیز با پیامدهای ویرانگر ناترازی های حوزه های آب و برق و گاز روبروست به روشنی نشان می دهد که آنان کوتاه آمدن در برابر فشارهای آمریکا را بر عقب نشینی در برابر مردم ترجیح می دهند. به عبارت دیگر جمهوری اسلامی ممکن است در برابر قدرت قاهری که از خارج موجودیتش را تهدید می کند نرمش نشان دهد و سازش کند؛ ولی در برابر مردم و مطالبات مردمی با زبان اعدام، زندان و سرکوب پاسخ می دهد. بی دلیل نیست که با بهره برداری از تمرکز افکار عمومی بر مذاکرات هسته ای و چشم انداز آن و صبر و انتظاری که در میان بخشی از مردم پدید آورده، اعدام ها را در سال جدید شدت داده و پیگرد، بازداشت و سرکوب کنشگران و مطالبه گران را تشدید کرده است. این نظام زمانی در برابر مردم عقب می نشیند که به قدرتی بزرگ، سازمان یافته و همگرا تبدیل شده باشند و برای دستیابی توامان به آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی و حذف خودکامگی، فساد و غارتگری متحد و سراسری به میدان آمده باشند. درست به همین دلیل در حالی که بی باوری به قدرت مردم و وحشت از سازماندهی اراده اکثریت بزرگ کارگران و زحمتکشان به عنوان فاعلان اصلی دگرگونی بنیادی در کشور، چشم انداز توافق احتمالی هسته ای آمریکا و جمهوری اسلامی را به کابوسی برای اپوزیسیون راست و وابسته به آمریکا و اسرائیل نسبت به آینده سیاسی خود تبدیل کرده، چپ مستقل و رادیکال سازماندهی مطالبات بی واسطه گروههای مختلف مطالبه گران؛ خاصه مزد و حقوق بگیران و پروژه همگرایی تشکل های مستقل اردوی کار و زحمت را دو الویت اصلی مبارزاتی خود در شرایط کنونی می داند.

اتحاد کارگران انقلابی ایران

شنبه سی ام فروردین هزارو چهارصد و چهارشنبه