عصر ۱۸ فروردین، هفت کارگر معدن مهماندویه دامغان بر اثر گازگرفتگی جان خود را از دست دادند؛ یک روز قبل از آن نیز یک کارگر معدن باریت مهاباد بر اثر ریزش آوار جان خود را از دست داد.
قرار بود بعد از حادثه معدنجوی طبس در شب اول مهر ۱۴۰۳ که منجر به مرگ ۵۳ کارگر شد، وضعیت ایمنی معادن بهبود یابد اما متاسفانه اصلاحات وعده داده شده عملی نشد؛ همچنان معادن قربانی میگیرند.
«بهرام حسنینژاد» فعال کارگری و دبیر اسبق انجمن صنفی کارگران معدن چادرملوی یزد در ارتباط با تکرار حوادث مرگبار معادن و تشدید آنها در ماههای اخیر به ایلنا گفت: ریشه اصلی این حوادث متاسفانه در سیاستهای دولت است. سیاستها عموماً ضد کارگریست و با هدف ارزانسازی دنبال میشود. اگر جز این بود، این میزان حوادث کار و زخمی و فوتی نداشتیم. ایمنی جزو اولویتهای اصلی نیست و به همین دلیل به حاشیه رانده میشود.
عدم هزینهکرد برای تجهیزات ایمنی و واگذاری معادن به سرمایهدارانی که کوچکترین توجهی به وضع کارگران ندارند، دلیل بروز این حوادث مرگبار است.مسلماً اوضاع قابل تغییر است ولی ابتدا اولویتها بایستی تغییر کند. سیاست غالب، ارزانسازی نیروی کار و رها کردن طبقه کارگر به حال خود است؛ تا این سیاست پابرجاست، ما هر روز و هر هفته شاهد بروز حوادث مرگبار خواهیم بود.
تا یک حادثه مرگبار رخ میدهد، وزیر و وکیل برای بازدید به منطقه میروند و کلیگویی میکنند؛ وعده و شعار میدهند اما ذرهای ایمنی معادن بهبود نمییابد؛ همچنان معادن را به سرمایهدارانِ بیصلاحیت میسپارند تا سودجویی کنند.
سالهاست ارزان سازی در دستور کار قرار گرفته؛ بازرسی و تامین تجهیزات هزینه دارد و نه سرمایهداران و نه دولت برای این منظور دست در جیب نمیکنند.
کارگران باید تشکلهای مستقل خود را ایجاد کنند و توانمند شوند
@diyareazadi
بیان دیدگاه