ارتباط بین فقر و سلامت روان در سالهای ایر ثابت شده است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، حدود یک میلیارد نفر (بیش از ۱۲ درصد جمعیت جهان) از اختلالات روانی رنج میبرند و کسانی که درآمد پایینتری دارند تا سه برابر بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی، اضطراب و سایر رایجهای روانی هستند.
افرادی که در فقر شدید زندگی میکنند به دلیل کمبود امنیت مالی، دسترسی محدود به خدمات بهداشت روانی و انگهای اجتماعی در معرض عوامل استرس زای مزمن و افسردگی و فشارهای روانی شدیدتر قرار دارند.
انگیزه بیامان برای بهره وری، همراه با گسست فزاینده بین کار و محیط زندگی، به احساس پوچی و فرسودگی کارگران و کارمندان دامن میزند.
ساعات طولانی کار، اهداف اغلب دست نیافتنی و محیط کار پر استرس، بستر مناسبی برای فرسودگی روانی در شغل را ایجاد میکند.
این فشار نه تنها در شرکتهای بزرگ احساس میشود، بلکه حتی در کسبوکارهای کوچک و کارگران خوداشتغال فقیر نیز مشکل ایجاد میکند.
در واقع این خواستههای یک سیستم اقتصادی هستند که افزایش عملکرد را به هر قیمتی در اولویت قرار میدهند و به ضرر رفاه فردی تمام میشوند. در مورد سلامت روان مرتبط با کار، WHO (سازمان بهداشت جهانی) گزارش میدهد که تنها ۳۳ درصد (یک سوم) از کشورها برنامههای ملی ارتقاء و پیشگیری از بیماریهای اعصاب و روان را برای کارگران خود اجرا میکنند. /ایلنا
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه